Midori Sour (Colocasia esculenta ‘Midori Sour’)

To ozdobna odmiana kolokazji o dużych, limonkowych liściach z nieregularnym ciemnozielonym marmurkowaniem. W Polsce uprawia się ją głównie w pojemniku lub sezonowo w gruncie.

Dla tej konkretnej odmiany nie ma utrwalonej, odrębnej polskiej nazwy. Gatunek bywa nazywany kolokazją jadalną lub taro, a potocznie także „uszami słonia”.

Najlepsze jest jasne, ciepłe i osłonięte stanowisko od pełnego słońca do półcienia. Chroń duże liście przed silnym wiatrem, który łatwo je rozdziera.

Tak, jeśli ma stale wilgotne podłoże i zostanie stopniowo przyzwyczajona do słońca. W czasie upałów lekkie zacienienie po południu ogranicza przypalanie liści.

Tak, można sadzić ją na wilgotnej rabacie przy oczku wodnym. Korona i bulwa nie powinny jednak tkwić w długo zastoinowej, pozbawionej tlenu wodzie.

Podlewaj, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać, utrzymując bryłę korzeniową stale lekko wilgotną. W upalne dni roślina w donicy może potrzebować wody codziennie.

Zastosuj żyzne, próchniczne podłoże, które zatrzymuje wilgoć, ale odprowadza nadmiar wody. Odpowiedni jest odczyn lekko kwaśny do obojętnego.

Tak, w okresie intensywnego wzrostu nawoź ją co 2–4 tygodnie zbilansowanym nawozem do roślin ozdobnych. Jesienią i zimą nawożenie ogranicz lub przerwij.

Przyczyną może być starzenie liścia, przesuszenie, przelanie, chłód albo niedobór składników pokarmowych. Najpierw sprawdź wilgotność i stan korzeni, ponieważ zastoinowa woda często powoduje problemy.

Więdnięcie może oznaczać przesuszenie, uszkodzenie korzeni, zbyt niską temperaturę albo stres po zmianie stanowiska. Jeśli podłoże jest mokre przez długi czas, sprawdź, czy bulwa nie gnije.

Zapewnij dużo jasnego, rozproszonego światła, regularne podlewanie i ciepło. Unikaj nagłego wystawienia na ostre słońce, które może przypalać jasne fragmenty.

Usuwaj tylko liście żółte, uszkodzone lub zamierające, ścinając je przy nasadzie czystymi nożycami. Nie przycinaj zdrowych liści bez potrzeby.

Najbezpieczniej po ostatnich wiosennych przymrozkach, zwykle od końca maja, gdy ziemia jest już wyraźnie ciepła. Jesienią wykop bulwę przed pierwszymi przymrozkami.

Umieść ją pąkiem wzrostu ku górze i przykryj około 3–5 cm podłoża. Po posadzeniu obficie podlej.

Tak, duży i stabilny pojemnik jest w Polsce najwygodniejszym rozwiązaniem. Doniczka musi mieć otwory odpływowe, a podłoże powinno być żyzne i wilgotne, lecz nie zastoinowe.

Najlepiej przez podział bulwy, bulwki potomne lub odrosty. Każda oddzielona część powinna mieć zdrowy pąk wzrostu, a najlepiej także korzenie.

Nie, sam liść zwykle nie utworzy nowej rośliny. Do rozmnażania potrzebna jest część bulwy, korony albo odrost z pąkiem.

Najlepiej wiosną, gdy roślina zaczyna wychodzić ze spoczynku. Podzielone fragmenty trzymaj w cieple i w lekko wilgotnym, przepuszczalnym podłożu.

Tak, po pogryzieniu lub połknięciu może powodować silne podrażnienie pyska, ślinienie, wymioty i trudności w połykaniu. W razie zjedzenia skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Nie. Wszystkie części zawierają drażniące kryształy szczawianu wapnia, dlatego roślinę trzymaj poza zasięgiem dzieci.

Nie należy spożywać tej odmiany ozdobnej. Jadalność taro dotyczy odpowiednio przygotowanego materiału wybranych roślin, a surowe tkanki kolokazji są drażniące.

Może wytworzyć typowy dla obrazkowatych kwiatostan z pochwą i kolbą, ale w uprawie zdarza się to rzadko. Odmiana jest uprawiana przede wszystkim dla liści.

Tak, chłód może zatrzymać wzrost i wywołać spoczynek. Po zamieraniu liści ogranicz podlewanie, ale przechowuj bulwę bezwzględnie bez mrozu.