Nicholsonii (Acer palmatum ‘Nicholsonii’)

Acer palmatum 'Nicholsonii' to liściasta odmiana klonu japońskiego o rozłożystym pokroju, wąskich i ostro zakończonych klapach liści, czerwono-purpurowym ulistnieniu wiosną, zielonych liściach latem oraz żółtych do szkarłatnych barwach jesienią.

W dobrych warunkach Acer palmatum 'Nicholsonii' może osiągnąć około 4,5 m wysokości i szerokości, choć wiele okazów szkółkarskich przez lata pozostaje mniejszych. Podawany dojrzały zakres wynosi mniej więcej 4–8 m.

Odmiana jest zwykle zaliczana do stref USDA 5–8. Jej zimowanie zależy od stanowiska, wieku rośliny, wysuszającego wiatru oraz tego, czy rośnie w gruncie, czy w pojemniku.

Tak. Acer palmatum 'Nicholsonii' jest odmianą klonu japońskiego i zalicza się do grupy Matsumurae, wyróżniającej się głęboko podzielonymi, ząbkowanymi klapami liści.

Rośnie w słońcu do półcienia, lecz w gorącym lub suchym klimacie często lepszy jest półcień. Pełne słońce sprawdza się, gdy gleba pozostaje równomiernie wilgotna, a miejsce jest osłonięte od wysuszających wiatrów.

Wybierz osłonięte stanowisko z przepuszczalną, zatrzymującą wilgoć glebą oraz ochroną przed silnym popołudniowym słońcem i wiatrem. W cieplejszych rejonach przydatna jest wystawa wschodnia lub północna.

Preferuje zatrzymującą wilgoć, ale przepuszczalną glinę. Toleruje podłoże gliniaste, gliniasto-piaszczyste i piaszczyste, jeśli odpływ wody jest dobry, a strefa korzeniowa nie przesycha wielokrotnie.

Może rosnąć w glebie kwaśnej, obojętnej lub lekko zasadowej, pod warunkiem że jest ona żyzna i przepuszczalna. Nie koryguj pH bez potrzeby, chyba że analiza gleby wykaże problem.

Podlewaj głęboko, gdy przeschnie wierzchnie 5–7 cm gleby, szczególnie przez dwa pierwsze sezony po posadzeniu. Podczas upałów i suszy zwiększ częstotliwość, ale nie dopuszczaj do stojącej wody przy korzeniach.

Utrzymuj stałą wilgotność gleby, zastosuj organiczną ściółkę o grubości 5–7 cm i chroń drzewo przed gorącym, wysuszającym wiatrem. Przypalenia nasilają się przy połączeniu pełnego słońca, suszy, upału i odsłoniętego stanowiska.

Brązowe brzegi liści najczęściej powodują susza, gorący wiatr, nadmiar słońca lub stres korzeni. Najpierw sprawdź wilgotność i odpływ wody, a w okresie upału lub przesuszenia nie stosuj nawozu.

W żyznej glebie zwykle potrzebuje niewiele nawozu. Jeśli wzrost jest słaby, po wykluczeniu suszy, złego drenażu i uszkodzeń korzeni zastosuj wczesną wiosną niewielką dawkę zbilansowanego nawozu o spowolnionym działaniu.

Mogą pojawić się mszyce, gąsienice, szpeciele i tarczniki. Kontroluj młode przyrosty oraz spodnią stronę liści i wybieraj najmniej szkodliwą metodę zwalczania, gdy populacja powoduje wyraźne uszkodzenia.

Możliwe są przypalenia liści, werticilioza i opieńkowa zgnilizna korzeni, choć zdrowe drzewa na odpowiednim stanowisku rzadziej cierpią na poważne choroby. Dobry drenaż, ostrożne podlewanie i unikanie ran ograniczają ryzyko.

Sadź wiosną lub jesienią, gdy temperatury są umiarkowane, a wilgotność gleby stabilna. Jesień jest skuteczna w regionach z łagodnym przebiegiem tej pory roku, natomiast w miejscach z ostrymi zimami bezpieczniejsza bywa wiosna.

Wykop dół około dwa razy szerszy od bryły korzeniowej, lecz nie głębszy od niej. Umieść drzewo tak, by pierwotny poziom gleby znajdował się nieco powyżej otoczenia, zasyp rodzimą ziemią i obficie podlej. Ściółka nie powinna dotykać pnia.

Może rosnąć w dużym pojemniku, gdy jest młody, ale jego szeroki dojrzały pokrój sprawia, że do długiej uprawy lepszy jest grunt. Wybierz donicę z otworami odpływowymi i często kontroluj wilgotność latem.

Tak, zwłaszcza z odpowiedniego materiału szkółkarskiego lub rośliny rozmnażanej wegetatywnie. Atrakcyjne ulistnienie sezonowe i dość silny wzrost są przydatne, lecz zrosty po szczepieniu i układ gałęzi wymagają starannego wyboru.

Odmianę najczęściej rozmnaża się przez szczepienie, odkłady lub sadzonki zielne. Nasiona nie odtwarzają wiernie odmiany, ponieważ siewki mogą różnić się od rośliny matecznej.

Można wyhodować z nasion klon japoński, lecz potomstwo nie będzie wiarygodnie zgodne z Acer palmatum 'Nicholsonii'. Aby zachować cechy odmiany, wybierz szczepienie, odkład lub udane ukorzenianie sadzonki.

Można próbować rozmnażania przez sadzonki zielne, jednak skuteczność bywa zmienna, a szczepienie szkółkarskie jest pewniejsze. Pobieraj zdrowe, tegoroczne pędy i ukorzeniaj je w czystych, wilgotnych warunkach, w przepuszczalnym podłożu.

Przycinaj od późnej jesieni do połowy zimy, podczas spoczynku, gdy struktura gałęzi jest dobrze widoczna. Usuń gałęzie martwe, uszkodzone, krzyżujące się i źle położone, zachowując naturalny rozłożysty pokrój.

Zwykle wystarcza lekkie cięcie strukturalne. Unikaj corocznego silnego przycinania, ponieważ może zniszczyć naturalną formę, pobudzić słabe przyrosty i zwiększyć stres lub wyciek soków.

Nie odnotowano specyficznej toksyczności tej odmiany, ale dane dotyczące dokładnie tego kultywaru są ograniczone. Nie pozwalaj ludziom ani zwierzętom jeść rośliny ozdobnej; po objawach skontaktuj się z lekarzem lub weterynarzem.

Wytwarza drobne, niepozorne kwiaty wiosenne, które nie są jego główną ozdobą. Drzewo uprawia się przede wszystkim dla czerwono-purpurowych liści wiosną, zieleni latem i barw jesiennych.

Młode liście rozwijają się w kolorze purpurowoczerwonym, często z wyraźnym odcieniem czerwieni lub brązu. Latem zwykle przechodzą w oliwkową albo intensywną zieleń.

Jesienią może przybierać barwy żółte, pomarańczowe i intensywnie szkarłatne. Dokładny efekt zależy od temperatur jesienią, nasłonecznienia, wilgotności i długości lokalnego sezonu wegetacyjnego.

Tak. Jest rośliną liściastą i gubi liście jesienią lub na początku zimy. Nagie gałęzie pozostają w spoczynku do czasu pojawienia się nowych liści wiosną.