Calocedrus decurrens

Najczęściej stosowana polska nazwa to cedrzyniec kalifornijski. Spotyka się również określenie cedr kadzidłowy.

Tak. Przez cały rok zachowuje łuskowate, sinozielone lub żółtawozielone ulistnienie.

W polskich warunkach może osiągać około 15–30 m wysokości, choć tempo wzrostu zależy od stanowiska i wieku. Wymaga dużej przestrzeni także na szerokość korony.

Tak, ale głównie do dużych ogrodów i parków w cieplejszych, osłoniętych rejonach Polski. Młode drzewa są bardziej wrażliwe na mróz i wysuszający wiatr.

Najlepsze jest stanowisko słoneczne, osłonięte od silnych wiatrów i z dużą przestrzenią pionową oraz poziomą. Lekki półcień jest tolerowany, ale może osłabiać zagęszczenie korony.

Dobrze ukorzenione drzewa znoszą suszę, lecz młode rośliny wymagają regularnego, głębokiego podlewania przez kilka pierwszych sezonów. W czasie długotrwałej suszy także starsze drzewa skorzystają z podlewania.

Najlepsza jest głęboka, żyzna i przepuszczalna gleba piaszczysto-gliniasta lub gliniasta. Ważniejszy od dokładnego odczynu jest brak długotrwałego podmoknięcia.

Podlewaj wolno i głęboko, obejmując całą strefę korzeniową. W czasie suchego lata młode drzewo zwykle potrzebuje podlewania raz lub dwa razy w tygodniu, zależnie od rodzaju gleby.

Przyczyną może być susza, uszkodzenie korzeni, zastój wody, mróz, szkodniki lub choroba drewna. Najpierw sprawdź wilgotność i drenaż gleby oraz to, czy brązowieją pojedyncze starsze gałązki, czy całe konary.

Zwykle nie, jeśli rośnie w żyznej glebie. Na ubogim stanowisku można wiosną zastosować kompost lub nawóz wolnodziałający zgodnie z etykietą, unikając nawożenia podczas suszy.

Możliwe są zgnilizny korzeni i drewna, sucha zgnilizna kieszeniowa oraz rdze. Ryzyko zwiększają rany pnia, podmokła gleba i ogólne osłabienie drzewa.

Na osłabionych roślinach mogą pojawić się czerwce, owady żerujące pod korą oraz różne owady związane z szyszkami i pędami. Zdrowe drzewo zwykle nie wymaga rutynowych oprysków.

Najlepiej sadzić go wiosną lub wczesną jesienią, gdy gleba jest wilgotna, a temperatury umiarkowane. Unikaj sadzenia podczas upałów, suszy i zamarzniętej gleby.

Wykop szeroki dół niegłębszy niż bryła korzeniowa i ustaw drzewo z nasadą pnia na poziomie gruntu. Po posadzeniu dokładnie podlej i rozłóż ściółkę, pozostawiając kilka centymetrów wolnej przestrzeni wokół pnia.

Zapewnij co najmniej 6–9 m odstępu od dużych drzew, budynków i innych przeszkód. W małym ogrodzie jego docelowe rozmiary będą problemem.

Tylko tymczasowo, gdy jest młody. To duże drzewo o silnym systemie korzeniowym, dlatego docelowo powinno rosnąć w gruncie.

Najłatwiej rozmnażać go z nasion. Nasiona można wysiać jesienią albo poddać około 8-tygodniowej stratyfikacji w temperaturze około 3–5°C.

Jest to możliwe, ale ukorzenianie sadzonek bywa trudne i mniej pewne niż siew. W praktyce podstawową metodą pozostaje rozmnażanie generatywne.

Dane o toksyczności są ograniczone i nie pozwalają uznać rośliny za bezpieczną do spożycia. Nie pozwalaj dzieciom ani psom i kotom żuć liści, kory lub szyszek; po zjedzeniu większej ilości skontaktuj się z lekarzem lub weterynarzem.

Tak, pyłek roślin z rodziny cyprysowatych może uczestniczyć w sezonowych alergiach wziewnych. Największa ekspozycja przypada na okres lokalnego pylenia, zwykle koniec zimy i początek wiosny.

Nie wytwarza efektownych kwiatów. Tworzy drobne męskie i żeńskie struktury rozrodcze, a pyłek uwalnia się zwykle pod koniec zimy lub wczesną wiosną.

Tak. Roztarte ulistnienie i świeże drewno wydzielają wyraźny, żywiczny zapach przypominający kadzidło.

Szyszki nasienne dojrzewają zwykle pod koniec lata i przybierają brązową barwę. Zawierają niewielką liczbę oskrzydlonych nasion.