Phyllostachys reticulata

To duży, umiarkowanie odporny bambus rozłogowy z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Uprawia się go głównie dla wysokich pędów, gęstego ulistnienia i funkcji osłonowej.

W łagodnych warunkach jest zimozielony lub prawie zimozielony. Silny mróz i wysuszający wiatr mogą powodować brązowienie lub opadanie liści, po czym roślina może wypuścić nowe.

Phyllostachys reticulata jest bambusem rozłogowym. Rozprzestrzenia się za pomocą podziemnych kłączy, dlatego wymaga planowego ograniczania.

Najlepsze jest miejsce słoneczne lub lekko zacienione, osłonięte od silnego wiatru i z dobrze przepuszczalną glebą. W chłodniejszych rejonach korzystne jest stanowisko przy nagrzewającej się, lecz nie przesuszonej ścianie.

Tak, ale potrzebuje ciężkiego, szerokiego pojemnika z odpływem. Uprawa doniczkowa wymaga regularnego podlewania, nawożenia, dzielenia i kontroli kłączy przy otworach odpływowych.

Podlewaj głęboko, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać, szczególnie wiosną i podczas letniej suszy. Gleba ma być stale lekko wilgotna, ale nie podmokła.

Wiosną zastosuj zbilansowany nawóz o spowolnionym działaniu; przy słabym wzroście można wykonać lekkie nawożenie na początku lata. Pomocna jest także ściółka z dobrze rozłożonego kompostu.

Najczęstszą przyczyną jest susza, zimowe przesuszenie, silny wiatr, nadmierne nasłonecznienie albo problemy z korzeniami wskutek złego drenażu. Najpierw sprawdź wilgotność i przepuszczalność gleby.

Przed sadzeniem zamontuj solidną barierę kłączową i kontroluj jej obwód co najmniej raz lub dwa razy w roku. Samo ścinanie widocznych pędów nie zatrzyma podziemnych kłączy.

Młode egzemplarze warto ściółkować warstwą 5–10 cm i osłonić przed wysuszającym wiatrem. Rośliny w pojemnikach ustaw w zacisznym miejscu, ponieważ ich bryła korzeniowa przemarza szybciej niż w gruncie.

Najlepsza jest wiosna po ogrzaniu gleby albo wczesna jesień przy umiarkowanych temperaturach i dostępnej wilgoci. Unikaj sadzenia podczas upału, suszy i tuż przed silnymi mrozami.

Nie sadź go bezpośrednio przy granicy działki. Potrzebujesz miejsca na dojrzałe pędy oraz na kontrolę bariery; przy ekranie orientacyjny rozstaw roślin wynosi 2,5–4,5 m.

Tak, ale duże podziały są ciężkie i silnie reagują na uszkodzenie korzeni. Przesadzaj w chłodnej, wilgotnej pogodzie, zachowaj możliwie dużą bryłę i regularnie podlewaj po zabiegu.

Najpewniejszy jest podział fragmentów kłącza z korzeniami, pąkami i przyłączonym pędem. Zwykłe sadzonki z odciętych kawałków pędu są zazwyczaj niewiarygodne, a nasiona trudno zdobyć.

Podział wykonuj wiosną, przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu lub gdy pojawiają się nowe pędy. Sadzonki nie mogą wyschnąć i powinny być szybko posadzone.

Usuwaj martwe, chore, słabe i nadmiernie zagęszczone pędy po głównym przyroście albo w okresie spoczynku. Niepożądane młode pędy najlepiej usuwać wcześnie.

Nie potwierdzono silnej toksyczności całej rośliny, jednak dane gatunkowe są ograniczone. Nie pozwalaj ludziom ani zwierzętom jeść surowych lub niezidentyfikowanych pędów; po objawach skontaktuj się ze specjalistą.

Niektóre pędy bambusa są jadalne po prawidłowym przygotowaniu, ale surowe mogą zawierać związki drażniące lub szkodliwe. Spożywaj je tylko po pewnym rozpoznaniu i dokładnym ugotowaniu zgodnie z wiarygodnymi zaleceniami.

Częściej przerastają szczeliny, nawierzchnie, odpływy i sąsiednie rabaty niż całe, nieuszkodzone fundamenty. Zachowaj duży odstęp od budynków i zastosuj barierę tam, gdzie rozrost byłby problemem.

Kwitnienie bambusów jest wyjątkowe i może nastąpić po bardzo długim czasie, często po wielu dziesięcioleciach. Termin zależy od populacji i klonu, więc nie ma przewidywalnego corocznego sezonu.

Może osłabnąć lub zamrzeć po kwitnieniu, ale nie jest to regułą dla każdej rośliny i populacji. Odbudowa zależy między innymi od stanu pozostałych kłączy.