Phaseolus coccineus – uprawa fasoli pnącej

To silnie rosnąca fasola pnąca o szkarłatnych kwiatach, jadalnych strąkach i dużych nasionach. W Polsce zwykle uprawia się ją jako roślinę jednoroczną.

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, przy co najmniej 6 godzinach bezpośredniego światła dziennie. W czasie silnych upałów toleruje lekkie popołudniowe zacienienie.

Utrzymuj glebę równomiernie wilgotną, szczególnie podczas kwitnienia i zawiązywania strąków. Podlewaj przy podłożu i unikaj zarówno przesuszenia, jak i zastoin wody.

Przyczyną może być nadmierny upał, który ogranicza żywotność pyłku i zapylanie. Zapewnij regularne podlewanie, przewiew i stanowisko bez silnego odbicia ciepła.

Młode strąki zbieraj, gdy są jędrne i jeszcze nie widać w nich wyraźnie rozwiniętych nasion. Częsty zbiór pomaga roślinie tworzyć kolejne strąki.

Mogą pojawić się ślimaki, mszyce, przędziorki i chrząszcze żerujące na fasoli. Regularnie oglądaj liście, popraw przewiew i wybieraj metody ochrony bezpieczne dla zapylaczy.

Wysiewaj do gruntu po ustąpieniu wiosennych przymrozków, zwykle w maju, gdy gleba ogrzeje się do co najmniej 13°C. Nasiona można też rozpocząć w pojemnikach 3–4 tygodnie wcześniej.

Tak. To silne pnącze, dlatego przed sadzeniem przygotuj kratę, tyczki, pergolę lub łuk o wysokości co najmniej około 2,4 m.

Najłatwiej rozmnażać go z nasion. Nasiona na suche ziarno pozostaw na roślinie do pełnego wyschnięcia, a następnie przechowuj wyłącznie dokładnie wysuszone i zdrowe.

Nie. Dojrzałe nasiona mogą zawierać lektyny wywołujące nudności, wymioty i biegunkę, dlatego trzeba je dokładnie ugotować. Także młode strąki najlepiej spożywać po obróbce cieplnej.

Kontakt z rośliną zwykle nie stanowi problemu, ale surowe dojrzałe nasiona mogą być szkodliwe po zjedzeniu. Przechowuj je poza zasięgiem dzieci i zwierząt oraz podawaj wyłącznie prawidłowo ugotowane.

Najczęściej są szkarłatnoczerwone, ale odmiany mogą mieć kwiaty białe, różowe, łososiowe lub fioletowe. Kwitnienie przypada zwykle na lato i początek jesieni.