Phalaenopsis schilleriana

To tropikalny, epifityczny gatunek storczyka z rodziny Orchidaceae, pochodzący z Filipin. Jest ceniony za różowe, pachnące kwiaty i srebrzysto prążkowane liście.

Tak, to jeden z łatwiejszych storczyków gatunkowych do uprawy w mieszkaniu. Źle znosi jednak długotrwałe przesuszenie oraz zastój wody w podłożu.

Potrzebuje jasnego, ale rozproszonego światła. Najczęściej dobrze sprawdza się parapet wschodni; przy mocnym słońcu użyj firanki.

Najlepiej rośnie w cieple, przy temperaturze pokojowej w dzień i nieco chłodniejszych nocach. Chroń ją przed mrozem, zimnymi przeciągami i długotrwałymi spadkami poniżej około 16°C.

Ustaw ją przy jasnym oknie wschodnim albo przy lekko zacienionym południowym lub zachodnim. Unikaj grzejników, nawiewów i zimnej szyby.

Najlepiej rośnie przy wilgotności około 50–70% i dobrej cyrkulacji powietrza. Nawilżacz jest bezpieczniejszy niż częste zraszanie korony.

Podlewaj, gdy podłoże prawie wyschnie, a korzenie staną się jasne lub srebrzyste. Po podlaniu pozwól wodzie całkowicie odpłynąć i nie zalewaj korony.

Najczęściej oznacza to problemy z pobieraniem wody, spowodowane przesuszeniem podłoża albo zgnilizną korzeni. Sprawdź korzenie i stan podłoża, zamiast automatycznie podlewać częściej.

Zwykle przyczyną jest zastój wilgoci, rozłożona kora lub zbyt częste podlewanie. Usuń chore korzenie sterylnym narzędziem i przesadź roślinę do świeżego, przewiewnego podłoża.

W okresie wzrostu stosuj nawóz do storczyków rozcieńczony zgodnie z etykietą, najlepiej co kilka podlewań. Co jakiś czas przepłucz podłoże czystą wodą, aby usunąć nadmiar soli.

Mogą pojawić się wełnowce, tarczniki, mszyce i przędziorki. Regularnie oglądaj spód liści, koronę i pędy, a porażoną roślinę odizoluj.

Użyj przewiewnej mieszanki korowej dla storczyków, ewentualnie z dodatkiem perlitu lub niewielkiej ilości sphagnum. Zwykła ziemia do roślin doniczkowych zatrzymuje zbyt dużo wody.

Tak, ponieważ jest naturalnym epifitem. Roślina na korku lub korze szybciej wysycha i wymaga częstszego podlewania oraz wyższej wilgotności niż egzemplarz w doniczce.

Przesadzaj, gdy kora się rozkłada, odpływ wody jest gorszy albo korzenie przerastają doniczkę. Najlepszy moment to początek wzrostu nowych korzeni, często po kwitnieniu.

Najłatwiej oddzielić dojrzałe keiki, gdy ma kilka liści i kilka zdrowych korzeni o długości około 2,5 cm. Wysiew nasion wymaga warunków laboratoryjnych.

Pęd czasem tworzy keiki, ale nie jest to gwarantowane. Nie oddzielaj młodej rośliny, dopóki nie wytworzy odpowiedniej liczby własnych korzeni.

Nie wymaga regularnego cięcia. Zielony pęd można skrócić nad niższym węzłem, a całkowicie żółty lub brązowy usunąć przy nasadzie.

Jest uznawany za nietoksyczny dla psów i kotów. Zjedzenie większej ilości rośliny może jednak wywołać rozstrój żołądka, a nawozy i środki ochrony roślin stanowią odrębne zagrożenie.

Najczęściej kwitnie od końca zimy do wiosny, choć termin zależy od wieku i warunków uprawy. Chłodniejsze noce jesienią mogą pomóc w zainicjowaniu pędu.

Tak, dojrzałe rośliny zwykle tworzą delikatnie różano pachnące kwiaty. Intensywność zapachu zależy między innymi od osobnika, temperatury i pory dnia.

Przyczyną może być zbyt mała ilość światła, młody wiek rośliny, niedożywienie albo brak sezonowej różnicy temperatur. Zapewnij jasne stanowisko i stabilną pielęgnację.

To często skutek nagłej zmiany temperatury, wilgotności, podlewania, światła lub miejsca. W czasie tworzenia pąków nie przestawiaj rośliny i chroń ją przed przeciągami oraz nawiewem z ogrzewania.