Narcyz pełny ‘Tahiti’ (Narcissus ‘Tahiti’)

To odmiana narcyza pełnego o dużych, dwubarwnych kwiatach. Złocistożółte segmenty zewnętrzne otaczają pomarańczowoczerwony, pomarszczony środek.

Najczęściej kwitnie w kwietniu lub maju. Termin zależy od regionu Polski, temperatury wiosną i warunków na stanowisku.

Zwykle osiąga około 30–45 cm wysokości. Mocne łodygi zazwyczaj dobrze utrzymują ciężkie, pełne kwiaty.

Wybierz miejsce słoneczne albo lekko ocienione, z przepuszczalną glebą. Dobrze sprawdzi się rabata, trawnik, ogród naturalistyczny lub pojemnik.

Najlepsza jest żyzna, umiarkowanie wilgotna i przepuszczalna gleba o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Unikaj miejsc, w których zimą stoi woda.

Tak, zwykle można pozostawić cebule w gruncie. W chłodniejszych, bezśnieżnych miejscach pomocna będzie lekka ściółka po ochłodzeniu gleby.

W czasie wzrostu podlewaj, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać, utrzymując umiarkowaną wilgotność. Po żółknięciu liści stopniowo ogranicz podlewanie.

Na żyznej glebie wystarczy umiarkowane nawożenie nawozem do roślin cebulowych. Nie stosuj dużych dawek azotu, ponieważ mogą pobudzać liście kosztem cebuli.

Przyczyną może być cień, zbyt młoda lub mała cebula, zagęszczenie, susza albo zbyt wczesne ścięcie liści w poprzednim sezonie. Kwitnienie może też osłabiać podmokła gleba.

Zwykle unikają narcyzów, ponieważ zawierają nieprzyjemne i toksyczne związki. Nie jest to jednak absolutna gwarancja ochrony przed każdym zwierzęciem.

Najlepiej sadzić je od września do października, przed trwałym zamarznięciem gleby. Jesienne sadzenie pozwala cebulom ukorzenić się przed zimą.

Sadź je zwykle na głębokości 10–15 cm, mierząc od piętki cebuli. Na bardzo ciężkiej glebie można sadzić nieco płycej, poprawiając drenaż.

Zachowaj około 10–15 cm odstępu. Grupowe sadzenie daje mocniejszy efekt dekoracyjny, a większa rozstawa sprawdzi się przy wieloletnim pozostawieniu kępy.

Spiczasty wierzchołek powinien być skierowany do góry, a płaska piętka do dołu. Jeśli trudno ustalić kierunek, posadź cebulę na boku, nie odwrotnie.

Najłatwiej oddzielać cebule przybyszowe po zaschnięciu liści, zwykle pod koniec czerwca lub w lipcu. Zdrowe cebule posadź ponownie możliwie szybko.

Dziel kępy po naturalnym zaschnięciu liści. Zabieg jest potrzebny, gdy rośliny są nadmiernie zagęszczone albo kwitną coraz słabiej.

Nie ścinaj zielonych liści. Poczekaj, aż całkowicie pożółkną i łatwo oddzielą się od cebuli, ponieważ wcześniej nadal ją zasilają.

Tak. Wszystkie części są szkodliwe po zjedzeniu, a cebula zawiera zwykle najwięcej toksycznych związków; sok może również podrażniać skórę.

Skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem lub ośrodkiem informacji toksykologicznej, szczególnie jeśli pojawią się nudności, wymioty albo ból brzucha. Nie wywołuj wymiotów bez zaleceń specjalisty.

Nie. Po zjedzeniu może być toksyczny dla psów i kotów, a szczególnie niebezpieczne są cebule, dlatego przechowuj materiał sadzeniowy poza ich zasięgiem.

Są duże, pełne i warstwowe. Mają złocistożółte segmenty zewnętrzne oraz krótsze, pomarańczowoczerwone segmenty wewnętrzne.

Może mieć delikatny zapach, ale jego intensywność jest zmienna i nie jest najważniejszą cechą odmiany. ‘Tahiti’ uprawia się głównie ze względu na pełną formę i kontrast kolorów.

Tak, mocne łodygi dobrze utrzymują duże kwiaty. Po ścięciu warto początkowo trzymać narcyzy osobno, ponieważ ich sok może skracać trwałość innych kwiatów.