Mariesii (Hydrangea macrophylla ‘Mariesii’)

Hydrangea macrophylla 'Mariesii' to liściasta hortensja ogrodowa typu lacecap, o spłaszczonych kwiatostanach, ząbkowanych zielonych liściach i zaokrąglonym pokroju. Zwykle osiąga około 90–150 cm wysokości i podobną szerokość.

Zapewnij jej poranne słońce lub jasny, rozproszony półcień. Więcej słońca zniesie tylko wtedy, gdy gleba pozostaje stale wilgotna, szczególnie w gorącym klimacie.

Podlewaj dokładnie, gdy powierzchnia podłoża zaczyna wysychać, utrzymując strefę korzeniową równomiernie wilgotną, lecz nie podmokłą. Rośliny w pełnym słońcu, pojemnikach i podczas upałów mogą wymagać częstszego podlewania.

Posadź ją w wilgotnej, żyznej i przepuszczalnej glebie gliniastej wzbogaconej materią organiczną. Unikaj zbitej ziemi, która długo pozostaje nasycona wodą przy korzeniach.

Odmiana jest ogólnie odpowiednia dla stref USDA 6–9. W chłodniejszych miejscach strefy 6 i na odsłoniętych stanowiskach chroń pędy oraz pąki kwiatowe przed silnym mrozem.

Może rosnąć w pełnym słońcu, jeśli gleba jest stale wilgotna, a popołudniowy skwar ograniczony. Bezpieczniejsze dla liści jest poranne słońce i popołudniowy cień.

Wybierz osłonięte miejsce z porannym słońcem, popołudniowym cieniem i ochroną przed wysuszającym wiatrem. Dobrze sprawdzi się rabata krzewiasta, nasadzenie przy domu, skraj zadrzewienia, obrzeże tarasu lub duży pojemnik.

W miejscach narażonych na silny mróz lub późne przymrozki wiosenne skorzysta z ochrony. Wyściółkuj strefę korzeniową i osłaniaj roślinę podczas wyjątkowo zimnej pogody, nie zatrzymując jednak wilgoci przy pędach.

Brązowienie liści najczęściej powodują susza, nadmiar słońca, gorący wiatr lub późny przymrozek. Utrzymuj równomierną wilgotność, zapewnij popołudniowy cień i usuwaj tylko silnie uszkodzone liście.

Po posadzeniu obficie podlej roślinę, utrzymuj stałą wilgotność i zastosuj lekką warstwę organicznej ściółki, nie dotykając nią pędów. Z intensywnym nawożeniem poczekaj, aż roślina się zadomowi.

Najczęstszą przyczyną jest zbyt sucha gleba, nadmierny upał albo uszkodzenie korzeni przez słaby odpływ wody. Sprawdź wilgotność kilka centymetrów pod powierzchnią i podlej głęboko, jeśli podłoże jest suche.

Na roślinie mogą pojawiać się mszyce, tarczniki, owady z rodziny tasznikowatych lub opuchlaki. Regularnie oglądaj młode pędy i spodnią stronę liści, stosując możliwie najmniej uciążliwą metodę odpowiednią dla danego szkodnika.

Może być porażana przez plamistość liści, mączniaka prawdziwego, szarą pleśń, więdnięcie bakteryjne lub zamieranie pąków. Popraw cyrkulację powietrza, podlewaj przy podłożu, usuwaj chore resztki i nie mocz liści przez noc.

Wiosną zastosuj zrównoważony nawóz o spowolnionym działaniu, jeśli wzrost jest słaby lub gleba uboga. Unikaj nadmiaru azotu, który sprzyja liściom kosztem kwitnienia i tworzy miękkie przyrosty podatne na przymrozki.

Sadź ją wiosną, gdy ziemia rozmarznie i można ją uprawiać, albo jesienią, odpowiednio długo przed zamarznięciem podłoża. W chłodniejszych rejonach lepsza jest wiosna, ponieważ korzenie mają więcej czasu na ukorzenienie przed zimą.

Tak, w dużym pojemniku z otworami odpływowymi i żyznym, zatrzymującym wilgoć podłożem. Pojemniki wysychają i przemarzają szybciej niż ziemia ogrodowa, dlatego kontroluj wilgotność i zabezpiecz korzenie zimą.

Przy kilku krzewach zachowaj około 120–150 cm odstępu. Dostosuj rozstawę do docelowej wielkości roślin i zapewnij przepływ powietrza, szczególnie w wilgotnych warunkach.

Najpewniej rozmnaża się ją przez sadzonki zielne pobierane wczesnym latem. Ukorzeniaj je w sterylnym, przepuszczalnym podłożu utrzymywanym równomiernie wilgotno i w wilgotnym otoczeniu, aż pojawią się korzenie i nowe przyrosty.

Przycinaj bezpośrednio po kwitnieniu albo ogranicz cięcie do usuwania martwych, uszkodzonych i słabych pędów. Odmiana kwitnie głównie na starszym drewnie, więc późne lub wiosenne cięcie może usunąć pąki na kolejny rok.

Przyczyną może być uszkodzenie zimowe, późny przymrozek, stres suszy lub cięcie w nieodpowiednim terminie. Ponieważ pąki powstają na starszych pędach, chroń je i przycinaj lekko po kwitnieniu.

Jest umiarkowanie toksyczna po spożyciu. Trzymaj liście, kwiaty i pędy z dala od dzieci oraz zwierząt, a po zjedzeniu większej ilości skontaktuj się z lekarzem.

Może wywołać objawy chorobowe, jeśli pies lub kot ją przeżuje albo zje. Zabezpiecz roślinę przed zwierzętami i po wystąpieniu wymiotów, biegunki, osłabienia lub innych objawów skonsultuj się z weterynarzem.

Zwykle kwitnie od początku lub połowy lata do jego końca, często od czerwca do sierpnia, zależnie od klimatu. Termin może się przesunąć po uszkodzeniach zimowych lub wyjątkowo chłodnej wiośnie.

To hortensja typu lacecap. Jej szerokie, spłaszczone kwiatostany zawierają wiele drobnych kwiatów płodnych oraz większe, efektowne kwiaty płonne na obrzeżu, zamiast zwartej kuli.

Mogą być różowe, liliowe, fioletowe lub niebieskie, częściowo zależnie od chemizmu gleby. Odczyn kwaśny sprzyja odcieniom bardziej niebieskim, a obojętny lub zasadowy zwykle różowym.

Można wpływać na kolor przez zmianę kwasowości gleby i dostępności glinu, ale efekt pojawia się stopniowo i nie zawsze jest jednolity. Najpierw zbadaj glebę i zmieniaj pH tylko wtedy, gdy jest to korzystne dla rośliny.

Nie jest ogólnie uznawana za odmianę niezawodnie powtarzającą kwitnienie. Główny plon kwiatów powstaje na starszym drewnie, dlatego nie należy oczekiwać powtórnego kwitnienia po cięciu lub uszkodzeniach pogodowych.

Późny przymrozek może zniszczyć starsze pąki kwiatowe, zanim się otworzą. Jest to szczególnie prawdopodobne po ciepłym okresie, dlatego podczas ostrzeżeń zabezpieczaj roślinę i nie wykonuj wiosennych porządków, dopóki nie będzie jasne, które pędy żyją.