Liliowiec ‘Stella de Oro’ (Hemerocallis stella ‘de Oro’)

To niska, złocisto kwitnąca odmiana liliowca o długim okresie kwitnienia i zdolności do powtarzania kwitnienia. Jest trwałą i łatwą w uprawie byliną ogrodową.

Tak. Wystarczy zapewnić mu słońce, przepuszczalną glebę, umiarkowane podlewanie i okazjonalne usuwanie przekwitłych kwiatów.

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, przez co najmniej 6 godzin dziennie. Toleruje lekki półcień, ale w cieniu kwitnie słabiej.

Tak, jest uznawany za bardzo odporny na mróz i zwykle dobrze zimuje w polskich ogrodach. Rośliny w pojemnikach trzeba chronić przed silnym przemarzaniem bryły korzeniowej.

Preferuje glebę żyzną, próchniczną, umiarkowanie wilgotną i przepuszczalną. Toleruje także glinę i piasek, jeśli podłoże nie jest stale mokre.

Tak, pod warunkiem użycia dużego pojemnika z odpływem i żyznego, przepuszczalnego podłoża. Donicę należy zabezpieczyć zimą przed przemarzaniem.

Podlewaj, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać, kierując wodę do korzeni. Młode rośliny potrzebują regularnej wilgoci, a starsze znoszą krótką suszę.

Najczęstsze przyczyny to zbyt mało słońca, susza, nadmiar azotu albo nadmiernie zagęszczona kępa. Pomóc może poprawa stanowiska, ograniczenie nawożenia azotowego lub podział rośliny.

Warto to robić, zwłaszcza przy odmianie powtarzającej kwitnienie. Usuwanie kwiatów i nasienników poprawia wygląd kępy i może sprzyjać tworzeniu kolejnych pąków.

Zżółkłe i przemarznięte liście usuń późną jesienią albo wczesną wiosną. Pędy kwiatostanowe można wyciąć po zakończeniu kwitnienia.

Mogą pojawić się mszyce, wciornastki, przędziorki, ślimaki i ślimaki nagie. Regularna obserwacja roślin oraz mechaniczne usuwanie szkodników często wystarczają przy niewielkim nasileniu.

Możliwe są plamistości liści, rdza oraz zgnilizny korony i korzeni. Ograniczają je dobry przewiew, przepuszczalna gleba i unikanie moczenia liści.

Najlepsza jest wiosna albo wczesna jesień. Nie sadź kłączy do zamarzniętej, podmokłej ani silnie rozgrzanej gleby.

Koronę umieść około 2–3 cm pod powierzchnią gleby. Zbyt głębokie sadzenie może osłabić wzrost i kwitnienie.

Zostaw około 45–60 cm między kępami. Taki odstęp pozwala roślinom rozrastać się bez szybkiego zagęszczania.

Najłatwiej przez podział kępy. Wykop roślinę, oddziel fragmenty z korzeniami i kilkoma wachlarzami liści, a następnie posadź je na pierwotnej głębokości.

Najlepszy termin to wczesna wiosna lub wczesna jesień. Podział jest wskazany także wtedy, gdy kępa jest zatłoczona, a kwitnienie wyraźnie słabnie.

Tak, ale siewki nie muszą powtórzyć cech odmiany 'Stella de Oro'. Jeśli zależy Ci na identycznych roślinach, wybierz podział kępy.

Tak. Wszystkie części liliowca mogą być dla kota bardzo niebezpieczne i prowadzić do ciężkiego uszkodzenia nerek. Po podejrzeniu spożycia natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Nie wykazano u psów tak charakterystycznej, ciężkiej toksyczności nerkowej jak u kotów, ale zjedzenie rośliny może wywołać dolegliwości pokarmowe. Nie pozwalaj zwierzętom jej podgryzać.

Najbezpieczniej nie uprawiać go w miejscu dostępnym dla kota. Nawet niewielkie spożycie części liliowca może stanowić zagrożenie życia.

Nie zalecaj spożycia bez pewnej identyfikacji odmiany i znajomości właściwego przygotowania. W domu z kotami zastosowanie kulinarne jest szczególnie niewłaściwe, ponieważ roślina jest dla nich toksyczna.

Zwykle zaczyna kwitnienie w czerwcu i może powtarzać je w lipcu oraz sierpniu. Dokładny termin zależy od regionu, pogody, wieku kępy i stanowiska.

Pojedynczy kwiat jest otwarty zwykle tylko jeden dzień. Roślina tworzy jednak wiele pąków rozwijających się kolejno, dlatego cała kępa może kwitnąć przez wiele tygodni.

Są złocistożółte lub kanarkowożółte, z niewielką zieloną gardzielą. Kwiaty są pojedyncze, zaokrąglone i lekko pachnące.

Może kwitnąć długo i powtarzać kwitnienie, ale nie gwarantuje nieprzerwanego kwitnienia przez całe lato. Najlepszy efekt daje słoneczne stanowisko, umiarkowana wilgotność i regularne usuwanie przekwitłych kwiatów.