Berberys Thunberga ‘Concorde’ (Berberis thunbergii ‘Concorde’)

To kompaktowa odmiana berberysu Thunberga, uprawiana dla gęstego pokroju i ciemnopurpurowych liści. Nadaje się na obwódki, rabaty i do dużych pojemników.

Zwykle osiąga około 45–60 cm wysokości i 60–75 cm szerokości. Ostateczne rozmiary zależą od gleby, światła i wieku rośliny.

Nie. Jest krzewem liściastym i zrzuca liście jesienią, wcześniej często przebarwiając je na szkarłatno.

Najlepsze jest stanowisko słoneczne. Półcień jest tolerowany, ale może osłabić purpurowe wybarwienie i kwitnienie.

Wybierz glebę przepuszczalną, umiarkowanie żyzną i niezastoinową. Berberys toleruje podłoża piaszczyste, gliniaste i wapienne.

W pierwszym roku podlewaj regularnie, gdy przeschnie wierzch podłoża. Później podlewanie jest potrzebne głównie podczas dłuższej suszy.

Najczęściej przyczyną jest zbyt mała ilość światła. Zielonkawe liście mogą być także skutkiem nadmiaru azotu lub naturalnych zmian sezonowych.

Zwykle wystarczy niewielka dawka nawozu wieloskładnikowego albo kompostu wiosną. Nadmiar azotu może powodować zbyt miękki, bujny wzrost.

Mogą wystąpić mszyce i larwy piłecznicy berberysowej. Przy małym nasileniu usuń je ręcznie lub spłucz wodą.

W wilgotnych i słabo przewiewnych miejscach możliwe są mączniak prawdziwy i plamistości liści. Zadbaj o przewiew i nie mocz liści podczas podlewania.

Najlepiej sadzić go wiosną lub jesienią, gdy gleba nie jest zamarznięta ani podmokła. Rośliny z pojemników można sadzić także w innych terminach, jeśli zapewnisz podlewanie.

Umieść bryłę korzeniową na tej samej głębokości co w pojemniku. Po posadzeniu obficie podlej i zastosuj cienką ściółkę, nie zakrywając nasady pędów.

Przy zwartej obwódce zachowaj około 60–75 cm odstępu. Większa rozstawa pozwoli krzewom zachować indywidualny, zaokrąglony pokrój.

Tak, odmiana dobrze nadaje się do dużego pojemnika z odpływem. Użyj przepuszczalnego podłoża i zabezpiecz donicę przed silnym przemarzaniem.

Zwykle wymaga tylko cięcia sanitarnego i korekcyjnego. Najlepiej usuwać pędy uszkodzone lub krzyżujące się, zamiast regularnie mocno strzyc cały krzew.

Lekko formuj go po kwitnieniu albo wykonuj cięcie prześwietlające pod koniec zimy. Zawsze zakładaj grube rękawice z powodu cierni.

Najpewniejsze są sadzonki zielne lub półzdrewniałe pobierane latem. Nasiona mogą nie powtórzyć cech odmiany.

Tak. Pędy mają ostre, zwykle pojedyncze ciernie, dlatego rośliny nie należy sadzić przy wąskich ścieżkach ani w miejscach zabaw dzieci.

Nie traktuj ich jako owoców jadalnych. W przypadku tej odmiany należy pozostawić je jako ozdobne i nie wykorzystywać kulinarnie.

Spożycie owoców lub innych części może być szkodliwe, choć dokładne ryzyko zależy od ilości i części rośliny. Po zjedzeniu większej ilości albo wystąpieniu objawów skontaktuj się z weterynarzem.

Nie pozwalaj dzieciom jeść owoców ani innych części rośliny. Dodatkowym zagrożeniem są ostre ciernie.

Nie ma podstaw, by automatycznie traktować tę odmianę jako inwazyjną w Polsce, ale może wytwarzać nasiona. Usuwaj niepożądane siewki i nie dopuszczaj do rozsiewania poza ogrodem.

W polskich warunkach zwykle kwitnie w maju, czasem od końca kwietnia. Kwiaty są małe, żółte i pojawiają się w kątach liści.

Może wytwarzać czerwone, podłużne owoce, choć owocowanie zależy od stanowiska i warunków sezonu. Są one ozdobne, nie użytkowe.

Nie są uznawane za wyraźnie pachnące. Ich główną wartością jest żółta barwa i kontrast z ciemnymi liśćmi.