Aster ‘Coombe Fishacre’

To kępiasta, wieloletnia bylina ozdobna o drobnych, stokrotkowatych kwiatach. W polskich ogrodach najlepiej opisywać ją zachowaną nazwą odmianową, ponieważ nie znaleziono ustalonej polskiej nazwy dla tej konkretnej odmiany.

Zwykle osiąga około 75–90 cm wysokości i 30–60 cm szerokości. W czasie kwitnienia rozgałęzione pędy mogą lekko się przewieszać.

Kwitnie od późnego lata do jesieni, zwykle od lipca lub sierpnia do października. Termin zależy od pogody, regionu Polski i stanowiska.

Najlepsze jest stanowisko słoneczne z dobrym ruchem powietrza. Roślina toleruje także lekki półcień, ale wtedy może kwitnąć słabiej i tworzyć luźniejsze pędy.

Podłoże powinno być umiarkowanie żyzne, wilgotne, lecz przepuszczalne. Aster 'Coombe Fishacre' toleruje glebę kwaśną, obojętną i zasadową, ale źle znosi zastój wody przy koronie.

Tak, jest uznawana za bardzo mrozoodporną. W Polsce powinna zimować w gruncie, jeśli rośnie w przepuszczalnym podłożu; młode podziały warto lekko zabezpieczyć w bezśnieżne zimy.

Podlewaj regularnie podczas ukorzeniania i suszy, zwłaszcza w czasie zawiązywania pąków. Utrzymuj umiarkowanie równą wilgotność, lecz nie pozostawiaj rośliny w mokrej glebie.

Nie zawsze, ale podpory mogą być potrzebne na wietrznych stanowiskach oraz w bardzo żyznej glebie. Załóż je wiosną, zanim pędy silnie się wydłużą.

Wiosną zastosuj kompost albo niewielką dawkę nawozu wieloskładnikowego o spowolnionym działaniu. Unikaj nadmiaru azotu, który sprzyja wiotkim pędom i gorszemu przewiewowi.

Najczęstsze problemy to mączniak prawdziwy, szara pleśń i werticilioza. Pomaga przewiewne stanowisko, podlewanie przy ziemi oraz unikanie nadmiernego zagęszczenia kęp.

Mogą pojawić się ślimaki, mszyce oraz nicienie pędowe i pąkowe astra. Regularnie kontroluj młode liście i stosuj najpierw metody mechaniczne, bariery oraz poprawę warunków uprawy.

Najlepiej sadzić go wiosną albo wczesną jesienią. W chłodniejszych rejonach i na ciężkich glebach bezpieczniejszy jest termin wiosenny, aby roślina dobrze ukorzeniła się przed zimą.

Zachowaj około 45–60 cm odstępu między roślinami. Taka rozstawa pozwala kępie się rozrosnąć i ogranicza ryzyko chorób grzybowych.

Tak, pod warunkiem użycia dużego pojemnika z otworem odpływowym i przepuszczalnego podłoża zatrzymującego wilgoć. W donicy podlewaj częściej niż roślinę rosnącą w gruncie i zabezpiecz pojemnik przed silnym przemarzaniem.

Najpewniejszy jest podział rozrośniętej kępy wiosną. Siew może nie dać roślin identycznych z odmianą mateczną.

Zwykle warto dzielić ją mniej więcej co trzy lata, szczególnie gdy środek kępy słabnie lub roślina jest nadmiernie zagęszczona. Zabieg pomaga utrzymać wigor i przewiewność.

Pędy można ściąć przy ziemi późną jesienią po kwitnieniu albo pozostawić do późnej zimy. Pozostawione pędy zapewniają zimową strukturę i mogą dostarczać nasion ptakom.

Dla tej konkretnej odmiany nie znaleziono potwierdzonych danych o toksyczności. Nie jest znana jako trująca, ale zwierzęta i dzieci nie powinny zjadać żadnych części rośliny; w razie objawów po spożyciu skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.

Są drobne, stokrotkowate i zebrane w rozgałęzione wiechy. Kwiaty języczkowate są białe z różowym nabiegnięciem, a środek ma żółtobrązowy odcień.

Tak, otwarte koszyczki są atrakcyjne dla pszczół, trzmieli, motyli, ciem i bzygów. Późne kwitnienie dostarcza owadom pokarmu pod koniec sezonu.

Tak. Rozgałęzione pędy z licznymi drobnymi koszyczkami dobrze nadają się do lekkich, naturalistycznych bukietów; ścinaj je, gdy kilka kwiatów na pędzie jest już rozwiniętych.