Ophrys speculum

To niewielki, śródziemnomorski storczyk naziemny z rodziny Orchidaceae, rozpoznawalny po lśniącej, niebieskiej warżce przypominającej lustro. Rośnie z podziemnych bulw.

Nie. To roślina dla doświadczonych kolekcjonerów, wymagająca sezonowego cyklu wzrostu, bardzo dobrego drenażu, letniego spoczynku i odpowiednich warunków glebowych.

Najbezpieczniej w donicy w chłodnej szklarni, inspekcie lub innym jasnym, zabezpieczonym przed mrozem miejscu. Uprawa gruntowa w Polsce jest ryzykowna z powodu mrozu i zimowej wilgoci.

Zapewnij pełne słońce do lekkiego cienia, szczególnie dużo światła w chłodnej porze roku. W bardzo gorącym miejscu przyda się ochrona przed ostrym popołudniowym słońcem.

Najlepsze jest podłoże mineralne, żwirowe, wapienne i bardzo szybko odprowadzające wodę. Zwykła kora do storczyków ani ciężka mieszanka torfowa nie są odpowiednie.

Podczas aktywnego wzrostu podlewaj po przeschnięciu wierzchu podłoża, ale nie dopuszczaj do zastoin wody. Po kwitnieniu stopniowo ogranicz podlewanie, a latem utrzymuj bulwę niemal sucho.

Tak. Po kwitnieniu roślina naturalnie wycofuje się do podziemnej bulwy i pozostaje w letnim spoczynku. Nie podlewaj jej wtedy jak aktywnie rosnącej rośliny.

Stosuj przepuszczalne podłoże, doniczkę z dużymi otworami odpływowymi i suchy letni spoczynek. Unikaj nadmiernego podlewania, ciężkiej gleby i stojącej wody.

Tylko bardzo oszczędnie, jeśli w ogóle. W okresie wzrostu można użyć silnie rozcieńczonego nawozu co 3–4 tygodnie, ale po kwitnieniu nawożenie należy zakończyć.

Nie. Pozwól liściom i pędowi zaschnąć naturalnie, a usuń dopiero całkowicie martwe części czystymi nożyczkami.

Najlepiej pod koniec lata lub na początku jesieni, przed rozpoczęciem aktywnego wzrostu i tworzeniem jesiennej rozety.

Przykryj ją około 2,5–5 cm żwirowego podłoża. Nie sadź głębiej niż to konieczne i zachowaj strukturę podłoża bez jego mocnego ubijania.

Przesadzaj podczas letniego spoczynku albo tuż przed jesiennym rozpoczęciem wzrostu. Po pojawieniu się rozety unikaj naruszania korzeni.

Głównie z nasion w sterylnych warunkach laboratoryjnych, z udziałem odpowiednich grzybów mikoryzowych. Kiełkowanie i późniejsza aklimatyzacja są trudne.

Podział jest na ogół zawodny i nie powinien być wykonywany na okazach pozyskanych z natury. Można go rozważać wyłącznie w przypadku potwierdzonych odrostów i pod nadzorem specjalisty.

Toksyczność gatunkowa nie została wiarygodnie ustalona. Traktuj roślinę jako niejadalną, nie stosuj jej leczniczo i trzymaj z dala od dzieci oraz zwierząt.

Nie. Pozyskiwanie dzikich storczyków może szkodzić populacjom i podlegać ograniczeniom prawnym. Kupuj wyłącznie rozmnożony, legalnie oferowany materiał od wiarygodnych dostawców.

Brakuje wystarczających, gatunkowych danych klinicznych. Pyłek występuje w zwartych pyłkowinach przenoszonych przez owady, lecz osoby wrażliwe powinny unikać pocierania kwiatów i myć ręce po kontakcie.

W naturalnym cyklu śródziemnomorskim kwitnie zwykle w marcu i kwietniu. W uprawie termin może się zmienić zależnie od temperatury i warunków szklarniowych.

Ma jasnozielone, prążkowane działki kielicha, małe ciemnobrązowe płatki oraz lśniącą niebieską warżkę z żółtą obwódką i rdzawobrązowymi włoskami.

W rodzimym zasięgu gatunek jest opisywany jako zapylany wyłącznie przez samce os Dasyscolia ciliata. W Polsce nie należy zakładać, że dojdzie do naturalnego zapylenia i uzyskania nasion.