Hosta ‘June’

Uprawiaj ją w półcieniu lub cieniu, w próchnicznej, przepuszczalnej glebie o stałej wilgotności. Chroń przed gorącym popołudniowym słońcem, które może przypalać liście i osłabiać niebieskozielone obrzeżenie.

Tak. To długowieczna, niewymagająca bylina, jeśli rośnie w wilgotnej, żyznej glebie i jest chroniona przed ostrym popołudniowym słońcem. Wymaga głównie podlewania, okazjonalnego porządkowania oraz kontroli ślimaków i jeleni.

Zwykle tworzy kępę około 38 cm wysokości i 50 cm szerokości. Pędy kwiatostanowe osiągają mniej więcej 50 cm, choć rozmiar zależy od gleby, wilgotności i warunków.

Tworzy zaokrągloną kępę grubych, pstrych liści ze złotym do limonkowego środkiem i niebieskozielonym obrzeżeniem. Latem ponad liście wyrastają lawendowe kwiaty.

Najlepiej rośnie w półcieniu do cienia, przy świetle filtrowanym lub rozproszonym. Kilka godzin łagodnego porannego słońca może rozjaśnić środek liści, lecz ostre słońce popołudniowe grozi przypaleniem.

Tak, ale bardzo głęboki cień może spowolnić wzrost i zmniejszyć intensywność złotego ubarwienia. Najlepszy kompromis między kolorem a wigorem daje jasny, rozproszony cień lub łagodne słońce poranne.

Tak. Łagodne poranne słońce jest zwykle dobrze tolerowane i może rozjaśnić żółty środek liści. Unikaj silnego słońca popołudniowego, zwłaszcza podczas upałów i przy przesychającej glebie.

Tak. Wybierz donicę z otworami odpływowymi i podłożem zatrzymującym wilgoć. Pojemnik o szerokości co najmniej 30–40 cm utrzymuj równomiernie wilgotny i ustaw w cieniu przed popołudniowym słońcem.

Odmiana jest podawana jako odporna mniej więcej w strefach USDA 3–9, dlatego w Polsce nadaje się do większości ogrodów. W cieplejszych i suchszych miejscach potrzebuje głębszego cienia oraz stałej wilgotności latem.

Najlepsza jest żyzna, próchniczna i zatrzymująca wilgoć glina ogrodowa, która jednocześnie odprowadza nadmiar wody. Ubogą glebę popraw kompostem, ale unikaj trwałego podmoknięcia, szczególnie zimą.

Podlewaj, gdy wierzchnie 2–3 cm podłoża zaczynają przesychać, tak aby strefa korzeni była stale wilgotna, lecz nie zalana. Rośliny w pojemnikach, piasku i podczas upałów wymagają częstszego podlewania.

Brązowe brzegi zwykle wskazują na suszę, gorące popołudniowe słońce, wiatr albo nadmiar nawozu. Sprawdź wilgotność, przestaw roślinę w jaśniejszy cień i podlewaj głęboko podczas okresów bez deszczu.

Podlewaj przy ziemi, usuwaj kryjówki i resztki organiczne z okolicy korony, a w razie potrzeby stosuj dopuszczony preparat przeciw ślimakom. Odmiana ma dość grube liście, ale nie jest całkowicie odporna.

Tak. Jelenie chętnie zgryzają funkie. Jeśli występują w okolicy, zastosuj ogrodzenie, repelenty lub posadź roślinę w zabezpieczonej części ogrodu.

Tak. Jest zrzucającą liście byliną zielną, która po silnym mrozie zamiera nad ziemią i wiosną odrasta z uśpionej korony. Martwe liście usuń po przemarznięciu albo późną zimą.

Zwykle nie potrzebuje dużo nawozu, jeśli rośnie w żyznej glebie wzbogaconej kompostem. Przy słabym wzroście zastosuj wiosną zbilansowany nawóz o spowolnionym działaniu, unikając obfitego nawożenia pod koniec sezonu.

Sadź ją wiosną lub na początku jesieni, gdy temperatury są umiarkowane, a wilgotność gleby łatwiejsza do utrzymania. Po posadzeniu obficie podlej i regularnie nawadniaj do czasu ukorzenienia.

Zachowaj około 50 cm odstępu, aby kępy mogły osiągnąć typową szerokość. Dla szybszego efektu można sadzić nieco gęściej, lecz nadmierne zagęszczenie pogarsza przewiewność i zwiększa konkurencję o wodę.

Koronę umieść na poziomie gleby, a pąki wzrostu tuż przy powierzchni lub minimalnie powyżej niej. Zbyt głębokie sadzenie może sprzyjać gniciu i opóźniać wiosenne wyrastanie.

Tak, jeśli ma filtrowany cień i wystarczającą ilość wody. W miarę możliwości nie sadź jej bezpośrednio przy żarłocznych korzeniach drzew i podlewaj podczas suszy, ponieważ drzewa szybko wysuszają glebę.

Preferuje stale wilgotne podłoże, ale nie toleruje długotrwałego zalania. Popraw drenaż przed sadzeniem, zwłaszcza w ciężkiej glinie i miejscach, gdzie zimą utrzymuje się woda.

Najpewniejszy jest podział wczesną wiosną, gdy pojawiają się pędy, albo na początku jesieni. Rozdziel kłącze na części z korzeniami i co najmniej jednym zdrowym pąkiem, a następnie posadź na pierwotnej głębokości.

Może wytwarzać nasiona, ale siewki zwykle nie powtarzają cech odmiany, ponieważ funkie łatwo krzyżują się między sobą. Aby uzyskać identyczną roślinę, podziel istniejącą kępę lub kup materiał rozmnożony wegetatywnie.

Dziel ją wczesną wiosną, gdy pojawiają się oczka, albo wczesną jesienią, po ustąpieniu największych upałów. Zabieg nie jest potrzebny co roku; poczekaj, aż kępa się rozrośnie lub gdy chcesz uzyskać nowe rośliny.

Nie wymaga regularnego cięcia. W sezonie usuwaj uszkodzone lub zasychające liście, a martwe ulistnienie wytnij po mrozie albo przed rozpoczęciem nowego wzrostu wiosną.

Tak. Zawiera saponiny i po zjedzeniu może powodować wymioty, biegunkę lub osowiałość. Jeśli pies zjadł roślinę, skontaktuj się z lekarzem weterynarii lub ośrodkiem informacji toksykologicznej dla zwierząt.

Tak, po spożyciu jest toksyczna dla kotów. Nie pozwalaj kotu gryźć liści ani kwiatów i szybko skontaktuj się z weterynarzem, jeśli podejrzewasz zjedzenie rośliny, szczególnie przy wymiotach, biegunce lub apatii.

Zwykle kwitnie od połowy do końca lata, najczęściej w lipcu lub sierpniu, zależnie od pogody i stanowiska. Lawendowe kwiaty wyrastają ponad liście na wyprostowanych pędach.

Odmiana jest uprawiana przede wszystkim dla pstrych liści, a lawendowe kwiaty nie są uznawane za wyraźnie pachnące. Silniejszy zapach mają niektóre inne funkie, szczególnie spokrewnione z Hosta plantaginea.

Po kwitnieniu możesz je wyciąć, jeśli zależy Ci na uporządkowanym wyglądzie albo nie chcesz zawiązywania nasion. Pozostawienie pędów również nie szkodzi, a kwiaty można wykorzystać w kompozycjach.