Illustris (Colocasia esculenta ‘Illustris’)

Tworzy duże, sercowate liście w kolorze ciemnej zieleni z purpurowo-czarnym wzorem między jasnozielonymi nerwami. Liście wyrastają na długich, wyprostowanych ogonkach.

Tak, ale w Polsce zwykle uprawia się ją jako roślinę sezonową w donicy lub wykopuje bulwę na zimę. Nie toleruje mrozu.

Najlepsze jest jasne, ciepłe i osłonięte stanowisko w pełnym słońcu lub półcieniu. Chroń duże liście przed silnym wiatrem.

Tak, jeśli ma stale wilgotne podłoże i jest stopniowo przyzwyczajona do słońca. W czasie upałów lekkie zacienienie po południu ogranicza ryzyko przypalenia liści.

Podlewaj, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać, utrzymując bryłę korzeniową stale lekko wilgotną. Nie dopuszczaj jednak do zastoju wody przy bulwie.

Przyczyną może być przelanie, przesuszenie, chłód, niedobór składników pokarmowych albo naturalne starzenie liścia. Najpierw sprawdź wilgotność podłoża i stan bulwy.

Słabsze wybarwienie może wynikać z niedoboru światła, suszy, chłodu lub stresu po przeniesieniu rośliny. Zapewnij jasne stanowisko, ciepło i równomierne podlewanie.

Tak. Od wiosny do końca lata stosuj co 2–4 tygodnie płynny nawóz do roślin ozdobnych z liści, najlepiej w połowie dawki z etykiety.

Najczęściej pojawiają się przędziorki, mszyce, mączliki, wełnowce i ślimaki. Regularnie kontroluj spodnią stronę liści i reaguj zgodnie z etykietą środka dopuszczonego w Polsce.

Używaj przepuszczalnego podłoża i donicy z odpływem, a podczas spoczynku ogranicz podlewanie. Zimna, mokra ziemia jest szczególnie niebezpieczna.

Najlepiej po ustąpieniu przymrozków, zwykle od drugiej połowy maja. Przed sadzeniem podłoże powinno być już wyraźnie ogrzane.

Umieść ją pąkiem wzrostu ku górze i przykryj około 2,5–5 cm warstwą podłoża. Zbyt głębokie sadzenie w chłodnej, mokrej ziemi zwiększa ryzyko gnicia.

Wybierz stabilną, ciężką donicę o szerokości co najmniej około 30 cm dla młodej rośliny, z otworami odpływowymi. W miarę rozrastania kępy zwiększaj pojemnik.

Najpewniejszy jest podział bulwy lub oddzielanie odrostów wiosną. Każda część musi mieć zdrową tkankę i wyraźny pąk wzrostu.

Nie. Sam liść lub ogonek zwykle nie zawiera pąka wzrostu, dlatego nie jest skutecznym materiałem do rozmnażania.

Jest to metoda mało praktyczna i nie gwarantuje powtórzenia charakterystycznego ubarwienia odmiany. Do zachowania cech 'Illustris' lepszy jest podział bulwy.

Przed przymrozkami przenieś roślinę w donicy do pomieszczenia albo wykop bulwę. Oczyszczoną i lekko przesuszoną bulwę przechowuj bez mrozu, prawie na sucho, aż do wiosny.

Usuń liście całkowicie żółte lub zniszczone przez mróz, gdy roślina zakończy wzrost. Nie wycinaj zdrowych liści zbyt wcześnie i nie uszkadzaj bulwy.

Tak. Wszystkie części mogą powodować silne podrażnienie po pogryzieniu lub spożyciu ze względu na kryształy szczawianu wapnia.

Nie. Po pogryzieniu lub spożyciu może wywołać ból jamy ustnej, ślinienie, wymioty i trudności w połykaniu; w razie zjedzenia skontaktuj się z weterynarzem.

Nie należy ich spożywać. Niektóre formy gatunku są wykorzystywane jako żywność po odpowiedniej obróbce, ale tę odmianę ozdobną traktuj jako niejadalną.

Tak, sok i uszkodzone tkanki mogą podrażniać skórę oraz oczy. Podczas cięcia i dzielenia zakładaj rękawice, a po pracy umyj ręce i narzędzia.

Może wytworzyć jasny kwiatostan, ale w uprawie kwitnie rzadko. Jej główną wartością dekoracyjną są liście.

Jeśli zakwitnie, może to nastąpić od późnej wiosny do końca lata, zależnie od temperatury i długości sezonu. W Polsce kwitnienie nie jest pewne każdego roku.

Nie są zwykle uznawane za pachnące. Dla tej konkretnej odmiany brakuje jednak szczegółowych danych dotyczących zapachu.