Cucumis anguria

To ciepłolubne, jednoroczne pnącze z rodziny dyniowatych, spokrewnione z ogórkiem. Uprawia się je dla małych, często kolczastych owoców, szczególnie do marynowania.

Wybierz ciepłe, osłonięte i w pełni nasłonecznione miejsce z żyzną, przepuszczalną glebą. Nadaje się także duży pojemnik z podporą.

Podlewaj regularnie, gdy wierzch podłoża zaczyna przesychać. Gleba powinna być stale lekko wilgotna, ale nie mokra; najlepiej podlewać przy nasadzie rośliny.

Podpora jest zalecana, ponieważ pędy mogą przekraczać 2 m. Uprawa pionowa poprawia przewiewność, ułatwia zbiór i utrzymuje owoce w czystości.

Najczęstszą przyczyną jest słabe zapylenie. Zapewnij ciepło i dostęp owadów, a w razie potrzeby przenieś pyłek z kwiatu męskiego na znamię kwiatu żeńskiego.

Zbieraj je, gdy są zielone, młode i jędrne, używając czystych nożyczek lub sekatora. Regularny zbiór może pobudzać roślinę do dalszego plonowania.

Wysiewaj do gruntu po ostatnich wiosennych przymrozkach, gdy gleba osiągnie co najmniej 16°C. Nasiona możesz rozpocząć pod osłonami 3–4 tygodnie wcześniej.

Nie. Jest rośliną wrażliwą na mróz i w Polsce uprawia się ją jako jednoroczną. Sadzonki wystawiaj na zewnątrz dopiero po ustabilizowaniu ciepłej pogody.

Gatunek rozmnaża się z nasion. Wysiewaj je po przymrozkach albo rozpocznij w pojemnikach, przesadzając młode rośliny z minimalnym naruszeniem korzeni.

Młode owoce są jadalne po prawidłowym oznaczeniu rośliny i często wykorzystuje się je do marynowania. Owoców o intensywnie gorzkim smaku nie jedz.

Tak. Silna gorycz może wskazywać na podwyższoną zawartość kukurbitacyn. Wypluj próbkę i wyrzuć owoc; gotowanie ani konserwowanie nie usuwa zagrożenia w sposób pewny.

Tak. Żółte kwiaty są zapylane przez owady, szczególnie pszczoły. W czasie kwitnienia unikaj niepotrzebnych oprysków owadobójczych.