Nancy’s Revenge (Colocasia esculenta ‘Nancy’s Revenge’)

To odmiana kolokazji uprawiana dla dużych, zielonych liści z kremowożółtym wzorem w kształcie litery Y. W Polsce najlepiej prowadzić ją w pojemniku lub sezonowo w gruncie.

Nie ma powszechnie ustalonej polskiej nazwy tej odmiany. W handlu można spotkać szersze określenia „kolokazja”, „ucho słonia” lub „uszy słonia”, ale nazwa odmianowa pozostaje bez tłumaczenia.

Tak, ale tylko sezonowo. Wystaw ją lub posadź po ustąpieniu przymrozków, a przed jesiennym mrozem wykop korm albo przenieś pojemnik do wnętrza.

Najlepsze jest stanowisko słoneczne do półcienistego, osłonięte od silnego wiatru. W czasie upałów lekkie zacienienie po południu może chronić liście przed przypaleniem.

Podczas wzrostu utrzymuj podłoże stale wilgotne i podlewaj, gdy jego powierzchnia zaczyna przesychać. Nie dopuszczaj jednak do długotrwałej, cuchnącej stagnacji wody w pojemniku.

Lubi żyzne, próchniczne i wilgotne podłoże, najlepiej o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. W pojemniku ziemia powinna zatrzymywać wilgoć, ale jednocześnie odprowadzać nadmiar wody.

Tak. Wiosną i latem stosuj nawóz wieloskładnikowy co 2–4 tygodnie zgodnie z etykietą, a nawożenie ogranicz, gdy wzrost jesienią zwalnia.

Młode liście mogą być początkowo całkowicie zielone, a wzór rozwija się wraz z dojrzewaniem rośliny. Na intensywność ubarwienia wpływają także ciepło, światło, woda i odżywienie.

Żółte fragmenty w centrum liścia mogą być cechą odmiany. Żółknięcie całych liści może natomiast oznaczać starzenie, chłód, przesuszenie, problemy z korzeniami albo niedobór składników.

Najczęściej przyczyną jest przesuszenie, spadek temperatury albo uszkodzenie korzeni przez złą gospodarkę wodną. Sprawdź wilgotność i stan korma, zanim zwiększysz podlewanie.

Możliwe są mszyce, przędziorki, tarczniki i wełnowce, szczególnie przy suchej atmosferze. Regularnie oglądaj spód liści i reaguj zgodnie z etykietą dopuszczonego środka.

Usuwaj tylko liście żółte, uszkodzone lub zwarzone, tnąc ogonek przy nasadzie czystym narzędziem. Zdrowe liście pozostaw, bo wspierają rozwój korma.

Najbezpieczniej po ustąpieniu przymrozków, zwykle od drugiej połowy maja. Ziemia powinna być już wyraźnie ogrzana.

Umieść go na głębokości około 5–10 cm, stożkiem wzrostu skierowanym do góry. Po posadzeniu dokładnie podlej.

Tak, a w Polsce jest to szczególnie praktyczne. Wybierz duży, ciężki pojemnik z odpływem, żyzne podłoże i przygotuj miejsce do zimowania.

Tak, dobrze pasuje do wilgotnego brzegu oczka, ogrodu deszczowego lub bagiennego. Posadź ją w żyznej ziemi przy wodzie, niekoniecznie w stale beztlenowym mule.

Najlepiej przez oddzielanie ukorzenionych odrostów lub podział korma wiosną. Rozmnażanie z nasion może nie powtórzyć charakterystycznego ubarwienia.

Po uszkodzeniu liści przez chłód wykop korm, pozwól mu krótko przeschnąć i przechowuj w chłodnym, suchym miejscu bez mrozu, w lekko wilgotnym torfie lub wermikulicie. Możesz też przenieść całą roślinę w pojemniku do chłodnego pomieszczenia.

Tak, surowe części zawierają drażniące kryształy szczawianu wapnia. Po zjedzeniu mogą powodować pieczenie jamy ustnej, ślinienie, wymioty i trudności w połykaniu.

Nie. Psy i koty nie powinny jej gryźć ani zjadać; po podejrzeniu zatrucia skontaktuj się z weterynarzem.

Nie zaleca się spożywania tej odmiany ozdobnej. Chociaż gatunek jest znany jako taro po odpowiedniej obróbce, identyfikacja i bezpieczne przygotowanie odmiany ozdobnej nie są tu pewne.

Tak, sok i uszkodzone tkanki mogą podrażniać wrażliwą skórę. Podczas cięcia, przesadzania i dzielenia używaj rękawic i umyj ręce po pracy.

Może kwitnąć sporadycznie, ale jej główną ozdobą są liście. Kwiatostan jest typowy dla rodziny obrazkowatych i zwykle ma niewielkie znaczenie dekoracyjne.

Liście często wyrastają zielone, a kremowożółte przebarwienia pojawiają się wraz z dojrzewaniem rośliny. Wzór może nasilać się w pobliżu kwitnienia, choć termin jest zmienny.