Beta vulgaris

Botanicznie jest rośliną dwuletnią, lecz w ogrodzie zwykle uprawia się ją jako jednoroczne warzywo. Jeśli korzeń przezimuje, w drugim roku może zakwitnąć i wydać nasiona.

Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, przy co najmniej 6 godzinach bezpośredniego światła dziennie. Lekki cień jest bardziej tolerowany przy uprawie na liście.

Potrzebuje głębokiej, żyznej, pulchnej i przepuszczalnej gleby, która utrzymuje równomierną wilgotność. Usuń kamienie i rozbij zbitą warstwę przed siewem.

Najlepszy jest odczyn pH około 6,0–7,5. Wapnowanie stosuj tylko po wykonaniu analizy gleby.

Tak, jako warzywo chłodnej pory roku toleruje lekkie przymrozki. Silny lub długotrwały mróz może jednak uszkodzić liście i korzenie.

Najczęściej przyczyną jest zbyt gęsty siew, nadmiar azotu, susza lub zbyt mało światła. Przerwij siewki, utrzymuj stałą wilgotność i nie przenawoź roślin.

Pękanie często wynika z nierównego podlewania, zwłaszcza po okresie suszy i późniejszym obfitym deszczu. Ściółka i regularne podlewanie ograniczają wahania wilgotności.

Podlewaj regularnie, aby gleba była równomiernie wilgotna, lecz nie podmokła. Nie dopuszczaj do powtarzającego się więdnięcia roślin.

Można je zbierać, gdy osiągną preferowaną wielkość, zwykle około 3–8 cm średnicy. Mniejsze korzenie są delikatniejsze, a bardzo duże mogą stać się włókniste.

Tak, zbieraj po kilka zewnętrznych liści, pozostawiając środek różyczki. Usunięcie zbyt wielu liści ogranicza przyrost korzenia.

Siej bezpośrednio do gruntu od wczesnej wiosny, gdy ziemia obeschnie i będzie możliwa do uprawy. Dla zbioru jesiennego wykonaj dodatkowy siew późnym latem.

Wysiewaj je na głębokość około 1,3–2,5 cm. W ciężkiej lub zaskorupiałej glebie zbyt głęboki siew opóźnia wschody.

Po wschodach przerwij je co 7–10 cm na pełnowymiarowe korzenie. Rzędy powinny być oddalone o około 30–45 cm.

Tak, wybierz pojemnik o głębokości co najmniej 25–30 cm z otworami odpływowymi. Użyj luźnego podłoża i przerwij siewki, aby korzenie miały miejsce.

Rozmnaża się przede wszystkim z nasion. Korkowe owocnie często zawierają kilka nasion, dlatego po wschodach konieczne jest przerwanie siewek.

Tak, lecz roślina musi przezimować i zakwitnąć w drugim roku. Różne kwitnące formy Beta vulgaris łatwo się krzyżują, więc zachowanie czystości odmiany wymaga izolacji.

Tak, korzenie, liście i młode ogonki form ogrodowych są jadalne po umyciu i właściwym przygotowaniu. Starsze liście można gotować jak inne warzywa liściowe.

Jest uznawana przez ASPCA za nietoksyczną dla psów i kotów, ale duża ilość materiału roślinnego może spowodować niestrawność. Dojrzałe liście zawierają kwas szczawiowy, więc nie powinny być jedzone w nadmiarze.

Tak, czerwone odmiany mogą tymczasowo zabarwić mocz lub stolec na różowo, czerwono albo czerwono-brązowo. Utrzymujące się zabarwienie bez niedawnego spożycia buraków wymaga konsultacji lekarskiej.

Tak, jeśli przezimuje i zakończy drugi sezon wzrostu. Wytwarza wtedy wysokie pędy z drobnymi, wiatropylnymi kwiatami.

To wybijanie w pędy, zwykle wywołane stresem termicznym, na przykład długim chłodem połączonym z ociepleniem. Korzenie takich roślin mogą szybko drewnieć, dlatego warto zebrać je wcześniej.