Zaślaz (Abutilon)

Zaślaz (Abutilon), często nazywany klonikiem pokojowym, to rodzaj roślin z rodziny ślazowatych. Formy ozdobne uprawia się w Polsce głównie w doniczkach ze względu na dekoracyjne liście i zwisające kwiaty.

Tak. W polskim klimacie zaślaz najczęściej rośnie w doniczce, którą latem można wystawić na balkon lub taras, a jesienią przenieść do jasnego pomieszczenia.

Może przebywać na zewnątrz od późnej wiosny do początku jesieni. W Polsce zwykle nie przeżywa zimy w gruncie, dlatego bezpieczniejsza jest uprawa pojemnikowa.

Potrzebuje bardzo jasnego stanowiska z porannym lub łagodnym popołudniowym słońcem. W czasie upałów warto osłonić go przed ostrym słońcem południowym.

Nie. Większość form ozdobnych jest wrażliwa na mróz i powinna trafić do wnętrza, zanim nocne temperatury spadną w okolice 5°C.

Podlewać, gdy wierzch podłoża lekko przeschnie, ale nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia bryły korzeniowej. Nadmiar wody musi swobodnie odpływać z doniczki.

Przyczyną może być przelanie, słaby drenaż, niedobór światła, niedożywienie albo naturalne starzenie się liści. Najpierw sprawdź wilgotność podłoża i stan korzeni.

Zrzucanie liści często powodują przesuszenie, przelanie, przeciąg, nagła zmiana temperatury lub przeniesienie rośliny do innego miejsca. Warto także sprawdzić, czy nie ma szkodników.

Najczęściej pojawiają się mszyce, mączliki, przędziorki, wciornastki, tarczniki i wełnowce. Szczególnie dokładnie oglądaj spód liści oraz młode pędy.

Tak, w okresie aktywnego wzrostu warto nawozić go co 2–4 tygodnie nawozem do roślin kwitnących lub uniwersalnym. Jesienią i zimą nawożenie należy ograniczyć albo wstrzymać.

Najlepiej po ustąpieniu wiosennych przymrozków, zwykle od drugiej połowy maja. Roślinę trzeba wcześniej stopniowo przyzwyczaić do bezpośredniego słońca.

Przesadzaj wiosną, gdy korzenie wypełnią doniczkę lub roślina wyraźnie zwolni wzrost. Nowe naczynie powinno być tylko nieco większe od poprzedniego.

Użyj żyznej, próchnicznej i przepuszczalnej ziemi do roślin doniczkowych. Podłoże powinno zatrzymywać umiarkowaną ilość wilgoci, ale nie pozostawać mokre.

Pobierz wiosną lub latem sadzonki wierzchołkowe ze zdrowych, niekwitnących pędów. Umieść je w lekkim, lekko wilgotnym podłożu i zapewnij jasne, rozproszone światło oraz ciepło.

Tak, ale siewki mogą różnić się od rośliny matecznej, zwłaszcza gdy pochodzi ona z odmiany mieszańcowej. Nasiona potrzebują ciepła, wilgoci i jasnego stanowiska.

Główne cięcie najlepiej wykonać wczesną wiosną, gdy roślina zaczyna wzrost, albo po zakończeniu obfitego kwitnienia. W czasie wegetacji można lekko skracać zbyt długie pędy.

Uszczykuj wierzchołki pędów tuż nad węzłem liściowym. Stopniowo skracaj długie pędy i usuwaj słabe lub krzyżujące się gałązki.

Brakuje spójnych danych o toksyczności całego rodzaju, dlatego nie należy zakładać pełnego bezpieczeństwa. Nie pozwalaj psom ani kotom obgryzać rośliny i skonsultuj się z weterynarzem po zjedzeniu, zwłaszcza przy objawach.

U osób wrażliwych kontakt z liśćmi lub sokiem roślinnym może potencjalnie powodować podrażnienie. Podczas cięcia warto używać rękawic i po pracy umyć ręce.

Nie należy ich spożywać bez pewnego oznaczenia gatunku i potwierdzonego, wiarygodnego zastosowania kulinarnego. Rośliny kupione jako ozdobne mogą być także traktowane środkami ochrony roślin.

Wiele odmian kwitnie od wiosny do jesieni. W jasnym, ciepłym wnętrzu kwiaty mogą pojawiać się także poza typowym sezonem.

Najczęstszą przyczyną jest zbyt mała ilość światła, ale problem może wynikać także z przenawożenia azotem, przesuszenia lub zbyt silnego cięcia. Zapewnij jasne miejsce i równomierną wilgotność.

Są zwykle zwisające, dzwonkowate lub miseczkowate i mają barwę białą, żółtą, pomarańczową, różową, czerwoną albo purpurową. Wyrastają z kątów liści.