Praecereus euchlorus – uprawa i pielęgnacja

Praecereus euchlorus to krzaczasty, płożący lub wspinający się kaktus pochodzący z Ameryki Południowej. Tworzy smukłe, żebrowane zielone pędy, które początkowo rosną bardziej pionowo, a z czasem wyginają się i przewieszają. Dojrzałe okazy mogą wydawać nocą lejkowate kwiaty w odcieniach bieli i zielonkawej bieli, a następnie podłużne, czerwone owoce. W Polsce wymaga uprawy pojemnikowej i zimowania bez mrozu.

Przenieś pojemnik do mieszkania, jasnej klatki schodowej lub bezmroźnej szklarni, zanim temperatura zbliży się do 0°C. Zimuj przy dobrym świetle i wentylacji, podlewając bardzo oszczędnie w chłodnych miesiącach. Nie ustawiaj bezpośrednio przy grzejniku i przed wniesieniem sprawdź roślinę pod kątem szkodników.

Przede wszystkim ozdobny kaktus kolekcjonerski do donic, oranżerii, szklarni, ogrodów suchych i uprawy przy podporach. Łukowate pędy i nocne kwiaty są interesujące w miejscach, gdzie można obserwować kwitnienie wieczorem. Nie przypisuje się mu zastosowań kulinarnych ani leczniczych, ponieważ brak wiarygodnych danych gatunkowych.

Roślina tworzy luźną, krzaczastą kępę cienkich, zielonych, żebrowanych pędów. Pędy są początkowo słabo wyprostowane, a później łukowate lub pokładające się. Wzdłuż żeber znajdują się małe areole i ciernie. Cienkie żebra, blade nocne kwiaty i czerwony mięsisty owoc odróżniają ją od bardziej kolumnowych kaktusów typu Cereus.

Gatunek pochodzi z Ameryki Południowej; jego zasięg obejmuje Brazylię, Boliwię, Paragwaj i według ujęcia taksonomicznego inne części regionu. Związany jest z ciepłym klimatem i dobrze zdrenowanymi stanowiskami, choć szczegółowe wymagania siedliskowe różnią się między podgatunkami.

Gatunek bywał zaliczany do rodzajów Cereus i Monvillea.
Obecna kombinacja nazwy została opublikowana przez N. P. Taylora w 1997 roku.
W szerszym ujęciu gatunku wyróżnia się kilka podgatunków.
Owoc jest opisywany jako podłużny, mięsisty i czerwony.
Pędy mogą zmieniać pokrój z lekko wyprostowanego na łukowaty lub pokładający się.