Indica (Opuntia ficus ‘Indica’)

Opuntia ficus 'Indica' jest uprawianą formą opuncji o pokroju małego drzewka, szerokich, spłaszczonych szarozielonych członach oraz efektownych żółtych lub pomarańczowożółtych kwiatach. W Polsce wymaga zwykle uprawy pojemnikowej, bardzo słonecznego stanowiska, szybkiego odpływu wody i suchego, chłodnego zimowania bez długotrwałego mrozu. Owoce i młode człony mogą być jadalne, lecz przed spożyciem trzeba dokładnie usunąć glochidy i ciernie.

Rośliny pojemnikowe trzymaj niemal całkowicie suche i bez mrozu, gdy temperatura zbliża się do 0°C. Jasna, chłodna i przewiewna weranda, szklarnia lub słoneczne pomieszczenie są odpowiednie. Egzemplarze gruntowe w chłodniejszych rejonach wymagają ochrony przed długotrwałym mrozem i zimowym deszczem.

Nadaje się jako okaz odporny na suszę, roślina pojemnikowa, jadalna roślina owocowa i źródło młodych członów kulinarnych. Owoce i człony wolno spożywać tylko po bezpiecznym usunięciu cierni i glochidów oraz po potwierdzeniu tożsamości rośliny. Nie sadź przy ścieżkach.

Grube, spłaszczone, podłużne lub eliptyczne człony tworzą układ szerokich płyt. Na areolach występują większe ciernie oraz odczepiające się mikroskopijne glochidy. Dojrzałe rośliny mogą mieć wyraźny pień i otwartą, drzewkowatą koronę. Prawdziwe liście są niepozorne i krótkotrwałe.

Gatunek wiązany jest z sezonowo suchymi środowiskami tropikalnymi i prawdopodobnie pochodzi z Meksyku, w tym z rejonu Oaxaca. Formy uprawne występują w ciepłych, suchych i półsuchych regionach, na otwartych stanowiskach oraz w szybko odprowadzającej wodę glebie.

Spłaszczone człony są zmodyfikowanymi pędami, a nie prawdziwymi liśćmi. Owoce są jagodami, nie figami botanicznymi. Glochidy są drobne, haczykowate i łatwo się odrywają. Młode człony są znane w kuchni meksykańskiej jako nopales. Formy uprawne różnią się kolorem owoców i liczbą cierni.