Hosta ‘Abiqua Drinking Gourd’ (Hosta ‘Abiqua Drinking Gourd’)

Uprawiaj ją w półcieniu lub cieniu, w żyznej, wilgotnej glebie, zapewniając stałą wilgotność bez zastoin wody. Chroń przed gorącym popołudniowym słońcem i wysuszającym wiatrem.

Nie. Jest zrzucającą liście byliną zielną, która po przymrozkach zamiera nad ziemią i odrasta wiosną.

Zwykle osiąga około 45–60 cm wysokości i 90–120 cm szerokości, licząc szeroką kępę liści. Pędy kwiatostanowe wyrastają ponad liście.

Zwykle jest odporna w strefach USDA 3–8. Wynik może zależeć od ochrony zimowej, letnich upałów i lokalnej wilgotności.

Posadź ją w półcieniu do pełnego cienia, najlepiej przy świetle filtrowanym lub łagodnym porannym słońcu. Gorące popołudniowe promienie mogą przypalać liście i osłabiać ich niebieskozielony kolor.

Tak, choć jaśniejszy, rozproszony cień zwykle sprzyja pełniejszemu i silniejszemu wzrostowi. Unikaj stanowisk jednocześnie bardzo ciemnych i stale suchych.

Użyj żyznej, próchnicznej, wilgotnej, ale przepuszczalnej gleby. Zbitą ziemię popraw materią organiczną, lecz nie sadź korony w trwale podmokłym miejscu.

Zapewnij umiarkowaną, stałą wilgotność, zwłaszcza podczas wiosennego wzrostu i letnich upałów. W miarę możliwości podlewaj przy powierzchni gleby i nie dopuszczaj do zalania strefy korzeniowej.

Dojrzałe rośliny mogą znieść krótki okres przesuszenia, lecz susza zmniejsza rozmiar i jakość liści. Grube liście są bardziej wyrozumiałe niż u wielu bylin, ale odmiana najlepiej rośnie przy regularnym podlewaniu.

Tak, pod warunkiem użycia dużej donicy z otworami odpływowymi oraz podłoża zatrzymującego wilgoć, lecz przepuszczalnego. Rośliny w pojemnikach szybciej wysychają i nagrzewają się, dlatego trzeba uważnie kontrolować wilgotność.

Tak. Silny lub wysuszający wiatr może rozrywać duże liście i zwiększać utratę wody. Odpowiednie są nasadzenia leśne i osłonięte rabaty.

Przyczyną może być naturalne przechodzenie w spoczynek, nadmiar słońca, susza, przelanie lub słaby drenaż. Przed zmianą nawożenia albo podlewania sprawdź wilgotność gleby i ilość światła.

Ogranicz kryjówki, usuwaj nadmiar resztek i oglądaj rośliny nocą lub po deszczu. Pomagają bariery, ręczne zbieranie oraz dopuszczone środki na ślimaki.

Tak, mogą żerować na liściach, ponieważ funkie są dla nich atrakcyjnymi roślinami cieniolubnymi. Przydatne są ogrodzenia lub skuteczne repelenty.

Najczęściej powodują je ślimaki i pomrowy, ale liście mogą uszkadzać także gąsienice, jelenie i króliki. Obejrzyj roślinę i glebę, aby rozpoznać sprawcę przed zastosowaniem preparatu.

Zwykle wystarczy lekkie zastosowanie zbilansowanego nawozu lub kompostu wczesną wiosną. Nie wysypuj granulatu bezpośrednio przy koronie i ogranicz późny azot, aby roślina mogła wejść w spoczynek.

Sadź wiosną lub wczesną jesienią, gdy temperatury są umiarkowane, a gleba ma odpowiednią wilgotność. Po posadzeniu dobrze podlej i utrzymuj równomiernie wilgotną strefę korzeni.

Posadź na tej samej głębokości, na której rosła w pojemniku, utrzymując koronę na poziomie powierzchni gleby lub tuż pod nią. Zbyt głębokie sadzenie sprzyja problemom z koroną i korzeniami.

Zachowaj około 90–120 cm odstępu, aby dojrzała kępa mogła się rozwinąć. Mniejsza odległość szybciej wypełni rabatę, ale zwiększy zagęszczenie i ograniczy przewiew.

Tak, jeśli stanowisko jest cieniste, gleba dostatecznie wilgotna, a konkurencja korzeni niewielka. Konieczne może być podlewanie, ponieważ korzenie drzew szybko wysuszają podłoże.

Rozmnażaj przez podział korony na ukorzenione fragmenty z kilkoma punktami wzrostu. Każdy fragment posadź na pierwotnej głębokości i utrzymuj stale wilgotny do czasu przyjęcia.

Najłatwiej dzielić wczesną wiosną, gdy wzrost dopiero się zaczyna. Można to zrobić także wczesną jesienią, jeśli podziały zdążą ukorzenić się przed zamarznięciem gleby.

Nie, zwykłe sadzonki liściowe nie są pewną metodą rozmnażania tej funkii. Praktycznym sposobem uzyskania roślin zgodnych z odmianą jest podział dojrzałej korony.

Usuń przekwitłe pędy, jeśli chcesz uzyskać schludniejszy wygląd lub skierować energię rośliny w liście. Jest to opcjonalne i nie zastępuje późniejszego usunięcia martwego ulistnienia.

Usuń martwe liście po ich zżółknięciu lub opadnięciu późną jesienią albo wczesną wiosną. Porządki ograniczają ilość resztek i kryjówek dla części szkodników.

Tak, funkie są toksyczne dla psów i kotów po zjedzeniu. Mogą wywołać wymioty, biegunkę lub osowiałość; po spożyciu skontaktuj się z weterynarzem albo ośrodkiem kontroli zatruć.

Nie spożywaj jej ani nie używaj jako rośliny jadalnej. Trzymaj materiał roślinny z dala od dzieci i w razie objawów po zjedzeniu skonsultuj się z lekarzem.

Zwykle kwitnie od czerwca do lipca, zależnie od klimatu. Wysokie pędy kwiatostanowe wyrastają ponad liście i niosą białawe, dzwonkowate kwiaty.

Kwiaty są zazwyczaj białe do blado zabarwionych i pojawiają się na wyprostowanych pędach ponad liśćmi. Zapewniają sezonową ozdobę, choć roślina jest uprawiana głównie dla dużych, miseczkowatych liści.

Usuwanie przekwitłych pędów jest opcjonalne i służy głównie poprawie wyglądu. Możesz pozostawić kwiaty albo po kwitnieniu ściąć pędy przy nasadzie, gdy zaczną zamierać.