Howea forsteriana – pielęgnacja palmy

Howea forsteriana to wolno rosnąca, wieczniezielona palma często uprawiana jako trwała roślina doniczkowa. Pochodzi z wyspy Lord Howe i w ogrodnictwie anglojęzycznym jest znana jako palma kencja.

Zapewnij jej jasne, rozproszone lub pośrednie światło do półcienia. Toleruje słabsze oświetlenie niż wiele palm, lecz wzrost może wtedy zwolnić, a korona stać się mniej gęsta.

Podlewaj, gdy wierzch podłoża zacznie przesychać, a następnie dokładnie odsącz nadmiar wody. Podłoże powinno być umiarkowanie i równomiernie wilgotne, ale korzenie nie mogą stać w wodzie.

Tak, to jedna z bardziej wyrozumiałych palm pokojowych. Znosi umiarkowany cień, przeciętną wilgotność powietrza i sporadyczne pominięcie podlewania lepiej niż wiele palm tropikalnych.

Ustaw ją przy oknie wschodnim lub północnym albo kilka metrów od jaśniejszego okna z bezpośrednim słońcem. Trzymaj ją z dala od grzejników, nawiewów klimatyzacji i zimnej szyby zimą.

Może znosić stosunkowo słabe światło w pomieszczeniach, ale najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle. Długotrwały głęboki cień może powodować rzadki wzrost, żółknięcie i słabe liście.

Może przyzwyczaić się do łagodnego bezpośredniego słońca, zwłaszcza na zewnątrz, lecz ostre popołudniowe promienie mogą przypalać liście przyzwyczajone do wnętrz. Zwiększaj ekspozycję stopniowo i chroń roślinę w najgorętszej porze dnia.

Utrzymuj typową temperaturę pokojową i unikaj długotrwałego spadku poniżej około 10°C. Na zewnątrz zadomowione rośliny nadają się do ciepłych stanowisk odpowiadających strefom USDA 9b–11, z ochroną przed mrozem.

Tylko w miejscach bezmroźnych lub bardzo łagodnych może pozostawać na zewnątrz przez cały rok. Krótkotrwale znosi około –3,9°C, ale mróz i powtarzające się zimno mogą spowodować poważne uszkodzenia.

Nie wymaga wilgotności szklarniowej i zwykle przystosowuje się do przeciętnych warunków domowych. Umiarkowanie wilgotne powietrze może ograniczyć brązowienie końcówek, zwłaszcza w ogrzewanych lub klimatyzowanych pomieszczeniach.

Brązowe końcówki często wynikają z przesuszenia podłoża, bardzo suchego powietrza, nagromadzenia soli lub nieregularnego podlewania. Sprawdź korzenie i drenaż, podlewaj dokładnie, gdy roślina tego potrzebuje, oraz od czasu do czasu przepłucz podłoże czystą wodą.

Żółknięcie często powoduje przelanie, słaby drenaż albo naturalne starzenie się najstarszych liści. Pozwól podłożu częściowo przeschnąć między podlewaniami i sprawdź, czy korzenie nie są ciemne, miękkie lub gnijące.

Plamy mogą pojawić się po oparzeniu słonecznym, uszkodzeniu chłodem, przesuszeniu lub żerowaniu szkodników. Przeanalizuj ostatnie zmiany światła i temperatury oraz sprawdź spody liści pod kątem przędziorków, tarczników i wciornastków.

Roślinę mogą atakować przędziorki, tarczniki i wciornastki, szczególnie w gorących i suchych warunkach. Delikatnie umyj liście i szybko zwalczaj szkodniki preparatem dopuszczonym do stosowania na roślinach domowych.

Wiosną i latem nawoź ją oszczędnie zbilansowanym nawozem do palm lub roślin doniczkowych. Zimą unikaj intensywnego nawożenia i stosuj się do etykiety, aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia korzeni przez sole.

Zraszanie nie jest konieczne i zapewnia tylko krótkotrwały wzrost wilgotności. Skuteczniejsze będzie użycie nawilżacza, ustawienie kilku roślin razem albo odsunięcie palmy od suchych nawiewów.

Użyj bogatej w próchnicę, przepuszczalnej ziemi gliniastej albo porowatej mieszanki do palm i tropikalnych roślin liściastych. Doniczka musi mieć otwory odpływowe, aby nadmiar wody mógł swobodnie wypłynąć.

Przesadzaj wiosną tylko wtedy, gdy korzenie wyraźnie przerosną doniczkę albo podłoże ulegnie rozkładowi. Roślina nie lubi zbędnego naruszania korzeni, dlatego wybierz pojemnik tylko nieco większy, a nie bardzo duży.

Wybierz stabilny pojemnik tylko nieznacznie większy od bryły korzeniowej, z bardzo dobrym odpływem. Cięższa doniczka może być potrzebna przy wysokiej palmie, ale nadmiar nieprzerośniętego podłoża długo pozostaje mokry i uszkadza korzenie.

Może rosnąć w gruncie w ciepłych, osłoniętych rejonach odpowiadających strefom USDA 9b–11. Posadź ją w przepuszczalnej ziemi, w świetle filtrowanym lub półcieniu, chroniąc przed silnym zimnem.

Zwykle rozmnaża się ją z nasion, a nie przez sadzonki lub podział. Świeże, dojrzałe nasiona oczyść, wysiej do ciepłego i wilgotnego podłoża oraz trzymaj w świetle pośrednim; kiełkowanie może być powolne i nierównomierne.

Nie, zwykłe sadzonki pędowe ani liściowe nie są niezawodną metodą rozmnażania tego gatunku. W przeciwieństwie do wielu roślin pokojowych palmę produkuje się zazwyczaj z nasion, ponieważ pojedyncze pędy słabo ukorzeniają się jako sadzonki.

Nasiona mogą kiełkować po około trzech miesiącach, ale część z nich potrzebuje znacznie więcej czasu. Ciepło w granicach około 29–40°C, stała wilgotność i świeże, dojrzałe nasiona zwiększają szanse powodzenia.

Pojedynczej Howea forsteriana nie należy dzielić, ponieważ nie tworzy naturalnie oddzielających się kęp. Próba rozdzielenia bryły korzeniowej może spowodować poważne uszkodzenia korzeni i zamieranie rośliny.

Usuwaj tylko martwe, silnie uszkodzone lub całkowicie brązowe liście, tnąc przy nasadzie i nie raniąc pnia. Nie usuwaj zielonych liści wyłącznie w celu formowania korony, ponieważ zmniejsza to zapasy energii palmy.

Nie, Howea forsteriana jest uznawana za nietoksyczną dla psów. Nawet nietoksyczny materiał roślinny może po zjedzeniu większej ilości wywołać przejściowe wymioty lub rozstrój żołądka, dlatego przy utrzymujących się objawach skontaktuj się z weterynarzem.

Nie, Howea forsteriana jest uznawana za nietoksyczną dla kotów. Nie pozwalaj jednak na intensywne podgryzanie, ponieważ każdy materiał roślinny może u niektórych zwierząt powodować problemy żołądkowo-jelitowe.

Może zakwitnąć w pomieszczeniu, ale zdarza się to rzadko, ponieważ zwykle potrzebuje dużego rozmiaru, odpowiedniego wieku i wystarczającej ilości światła. Okazy zewnętrzne, otrzymujące trochę słońca, kwitną chętniej.

Kwiaty są drobne, kremowe do białych i pojawiają się na długich, rozgałęzionych kwiatostanach pod liśćmi. Kwiaty męskie i żeńskie występują na tym samym kwiatostanie.

Na zewnątrz zwykle kwitnie późną jesienią lub zimą, często w listopadzie i grudniu w odpowiednim klimacie. Kwitnienie roślin domowych jest znacznie mniej przewidywalne.

Tak, dojrzała Howea forsteriana może wytwarzać owalne owoce dojrzewające do czerwono-brązowej barwy. Owocowanie wymaga dużej, dobrze rozwiniętej rośliny i może rozpocząć się dopiero około 15. roku życia.